Surah At-Tur — Aya 30

Ma’anonin Kalmomi:

• شَاعِرٌ: Mawaƙi (wanda suke zargin Annabi Muhammad ﷺ da cewa mawaƙi ne, ba annabi ba).
• نَّتَرَبَّصُ: Muna jira (muna dakata).
• رَيْبَ الْمَنُونِ: Haɗarin mutuwa ko kuma abubuwan da ke faruwa a cikin lokaci (masifu da ke kawo halaka).

Tafsiri:

Shin waɗannan mushirikai suna cewa: “Wannan (Muhammad) mawaƙi ne, muna jira masa mutuwa ta same shi, ko kuma masifar zamani ta halaka shi, kamar yadda take halaka sauran mawaƙa, mu sami hutawa daga gare shi”? Alhali su ba su gane cewa shi ba mawaƙi ba ne, sai dai Manzon Allah ne da aka aiko da gaskiya. Suna tunanin cewa mutuwa za ta kawar da shi, amma ba su san cewa mutuwa ba ce za ta tsayar da addininsa ba, domin Allah ne zai taimake shi da kuma nuna gaskiyarsa. Idan suka yi wannan zato, to ku gaya musu: “Ku jira, ni ma ina jira tare da ku, sai ku ga wa daga cikinmu zai mutu da farko, kuma wa zai ci nasara a ƙarshe.” Hakika Allah zai taimaki ManzonSa da addininsa, kuma zai rushe makircin maƙiyansa.

Fa’idodi:

1. Nuna haƙuri da juriya ga cutar da masu zagin ke yi, kamar yadda Annabi ﷺ ya yi haƙuri da maganganunsu.
2. Tabbatar da cewa Allah ne ke kare ManzonSa, kuma ba zai bar shi ba har sai ya cika aikinsa na annabci.
3. Ƙarfafa wa Musulmi gwiwa cewa wa’adin Allah gaskiya ne, kuma nasara tana zuwa ga masu gaskiya, ba ga masu ƙarya ba.
4. Gargaɗi ga masu zagin Annabi cewa za su ga sakamakon zarginsu a duniya da kuma a lahira, kuma ba za su sami hutawa ba kamar yadda suke fata.