ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 154

የቃላት ፍቺዎች፡-

• አተይናሁ (አጠጣነው)፡- ሰጠነው፣ ለነሱ አደረግንለት።
• አል-ኪታብ (መጽሐፉ)፡- ተውራትን ማለት ነው።
• ተማምአን (ተማምአን)፡- ፍጹም ማድረግ፣ ሙሉ ማድረግ።
• ዐለ ለዲ አህሰነ (በዚያ መልካም በሰራው ላይ)፡- በመልካም ስራው ምክንያት የተሰጠ ጸጋ ነው።
• ተፍሲለን (መግለጫ)፡- ማብራሪያ፣ ዝርዝር ማቅረቢያ።
• ሁደን (መሪ)፡- ወደ እውነት የሚመራ መንገድ።
• ራሕመትን (እዝነት)፡- ለባሮቹ የተሰጠ ርኅራኄና ምሕረት።
• ሊቀአሁም (እነርሱ እንዲያምኑ)፡- ለእነርሱ እምነት እንዲኖራቸው ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ከዚህ ቀደም በተጠቀሱት ትውልዶችና ነቢያት ታሪክ ከተነገረ በኋላ፣ አላህ ለነቢዩ ሙሳ (ሰላም በእሱ ላይ) ተውራትን መስጠቱን ያስታውሳል። ይህ መጽሐፍ የተሰጠው ለሙሳ ጸጋን ለማሟላትና ለመልካም ስራው ሽልማት ነው። ተውራት የተወረደችው በውስጧ ለሃይማኖት ጉዳዮች ሁሉ የሚያስፈልገውን ማብራሪያ፣ ወደ ቀጥታ መንገድ የሚመራ መሪነትንና ለአመኑት ሕዝቦች እዝነትን ይዛ ነው። ይህ ሁሉ የተደረገው እነርሱ ከሞት በኋላ መቀስቀስንና በጌታቸው ፊት መቆምን እንዲያምኑ፣ ለዚያም ቀን በመልካም ሥራ እንዲዘጋጁ ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. አላህ ለነቢያቱ የሰጣቸው መጻሕፍት ሁሉ ለሰው ልጆች ጸጋና መመሪያ ናቸው፤ ይህም የአላህን ቸርነትና ለባሮቹ ያለውን እንክብካቤ ያሳያል።
2. መልካም ሥራ የአላህን ጸጋ ይስባል፤ ሙሳ ባደረገው መልካም ተግባር ምክንያት አላህ ለእሱ መጽሐፍን ሰጠው።
3. የመጨረሻው ቀን እምነት የሁሉም የመልእክተኞች ትምህርት ዋና አካል ነው፤ ሁሉም ነቢያት ሕዝቦቻቸውን ወደዚህ እምነት ጠርተዋል።
4. የአላህ መጻሕፍት ለሰው ልጆች የሚያስፈልጋቸውን የሃይማኖት ጉዳዮች ሁሉ ያብራራሉ፤ ይህም የቁርኣንንም ጨምሮ የሁሉንም መጻሕፍት ሙሉነት ያሳያል።
5. የመጨረሻው ቀን እምነት ሰውን ለመልካም ሥራ ያነሳሳዋል፤ በዚያ ቀን ፊት ለፊት መገናኘትን የሚያምን ሰው ለዚያ ቀን ይዘጋጃል።