Surat Al-An'am — Ayat 23

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فِتْنَتُهُمْ (fitnatuhum): tegesé ukuman, cobaan, utawa wangsulan lan alesan kang digunakaké nalika dicekel lan ditakoni. Ing kéné tegesé wangsulan utawa alesan kang diucapaké.
• مُشْرِكِينَ (musyrikin): wong-wong kang nyembah liyané Allah, utawa nyekuthokaké liyané ing pangibadahan marang Allah.

2) Katrangané ayat:

Ing dina kiyamat, nalika wong-wong kafir lan musyrik padha ditakoni bab apa kang padha disembah ing donya, lan nalika kabeh barang kang padha disembah ora bisa nulungi, banjur ora ana wangsulan liya kajaba mung padha nyélaki lan nglakoni sumpah nganggo asmané Allah. Padha ngucap: "Demi Allah, Gusti kang nguwasani awaké awaké dhéwé, aku ora tau nyekuthokaké liyané marang Panjenengané." Padha ngucap mengkono iku minangka goroh lan pambélani marang awaké dhéwé, amarga ing donya nyatané padha nyembah brahala lan nyekuthokaké Allah. Mulané wangsulan iki diarani "fitnah" utawa piala, amarga isiné goroh lan goroh iku dadi jalaran wong tiba ing karusakan. Ing dina iku cangkemé wong-wong mau bakal dikunci, lan anggota awaké dhéwé bakal dadi seksi lan ngandhakaké sakabéhing lakuné.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn saben wong ing dina kiyamat bakal ditakoni lan diadili kanthi adil déning Allah, ora ana kang bisa ndhelikaké apa-apa.
• Nuduhaké yèn goroh lan nyélaki kasunyatan iku ora bakal bisa nylametaké wong saka ukuman Allah, malah nambah dosa lan piala.
• Ngélingaké supaya kita tansah jujur lan ora nyekuthokaké Allah ing pangibadahan, amarga tauhid iku dadi dhasaré keslametan.
• Nggugah ati supaya padha tobat lan bali marang Allah ing donya iki, sadurungé kabeh anggota awak dadi seksi kang ora bisa dibantah.
• Mbuktekaké yèn agama Islam iku agama kang adil lan terang, ora ngapusi lan ora ngekèki pangarep-arep palsu, nanging ngandhakaké kasunyatan kanthi cetha supaya manungsa padha eling lan gelem nampa pituduh.