سورت اعراف — آیت 108

د کلمو معناګانې:

• وَنَزَعَ: راایستل، راکشول.
• يَدَهُ: خپل لاس.
• بَيْضَاءُ: سپینه، ځلانده.
• لِلنَّاظِرِينَ: لیدونکو ته، هغو کسانو ته چې ګوري.

تفسیر:

کله چې حضرت موسى عليه السلام فرعون ته د خپلې رسالت او نبوت د ثبوت لپاره معجزه وښودله، نو فرعون هغه سحر او جادو وګڼله. بيا حضرت موسى عليه السلام خپل لاس له خپل ګرېوان يا له خپلې جامې څخه راوايست، نو ناڅاپه هغه لاس د ليدونکو په سترګو کې ډېر سپين او ځلانده شو، لکه د شيدو په شان، بې له کومې ناروغۍ (برص) او بې له کوم عيب څخه. دا سپينوالى دومره ځلانده و چې د لمر د رڼا په شان يې شعاع درلوده او ټولو ليدونکو ته يې ښکاره وه. کله چې بيا يې خپل لاس بېرته په خپل ځاى کېښود، نو بېرته د لومړني رنګ په شان عادي شو. دا د الله تعالی له لوري يوه لویه معجزه وه چې د فرعون او د هغه د قوم د سترګو په وړاندې ښکاره شوه، ترڅو د موسى عليه السلام د صدق او رښتينولۍ شاهدي ورکړي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا ښيي چې الله تعالی د خپلو پيغمبرانو د ملاتړ لپاره معجزې ښکاره کوي، او دا معجزې د هغه د قدرت ښکارندويي کوي.
• پدې پوهېږو چې د الله تعالی په امر هر څه ممکن دي؛ هغه کولای شي چې عادي شيان په غير عادي بدل کړي.
• د پيغمبرانو معجزې د خلکو د هدايت لپاره وې، نه د ځان ښودنې لپاره؛ نو مونږ بايد د الله تعالی په قدرت باندې بشپړ ايمان ولرو او د هغه د نعمتونو شکر ادا کړو.
• دا آيت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، ځکه حضرت موسى عليه السلام د فرعون د سختو مخالفتونو سره سره خپله رسالت په ښه توګه ترسره کړه.