Surat Al-A'raf — Ayat 108

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَنَزَعَ (wanaża'a): njabut utawa ngetokake.
• يَدَهُ (yadahu): tangane (tangane Nabi Musa).
• بَيْضَاءُ (baiḍā'u): putih, nanging dudu putih amarga lara kulit (beles/leprosy), nanging putih kang dadi tandha mukjizat.
• لِلنَّاظِرِينَ (lin-nāẓirīn): kanggo wong-wong kang padha ndeleng.

2) Katrangan isine ayat:

Nabi Musa iku ngetokake tangane saka ing kanthonge utawa saka ing kelek. Bareng tangane metu, sanalika dadi putih sumunar banget, kaya susu, nanging dudu putih amarga lara kulit. Tangane mau katon padhang ngluwihi cahyane srengenge, dadi kabeh wong kang ndeleng padha gumun banget. Iki minangka tandha kekuwatane Allah marang Nabi Musa, minangka bukti kenabian kanggo ngadhepi Fir'aun. Sawise iku, Nabi Musa nglebokake tangane maneh ing kanthonge, banjur tangane bali kaya warna asline, kaya awake dhewe. Dadi mukjizat iki ora tetep, nanging mung sedhela kanggo nuduhake kekuwatane Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa, bisa ngowahi apa wae sak kersane, kalebu kulit tangan dadi putih sumunar tanpa sebab penyakit.
• Mukjizat iku dudu sihir, nanging tandha kekuwatane Allah kanggo mbuktekake kebeneran para nabi.
• Kita kudu yakin yen saben mukjizat kang diwenehake marang para nabi iku mung saka Allah, dudu saka kekuwatane manungsa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tambah iman lan tresna marang Islam, amarga Islam iku agama kang kebak tandha-tandha kebeneran lan bukti kang nyata.
• Kanthi maca lan nggatekake ayat-ayat Al-Qur'an, ati kita dadi tentrem lan tambah cedhak marang Allah.