Surat Al-A'raf — Ayat 109

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الْمَلَأُ (al-mala'u): para panggedhe, para pemimpin, lan wong-wong kang duwe pangaribawa ing kaum.
• قَوْمِ فِرْعَوْنَ (qaumi Fir'aun): wong-wong bangsane Fir'aun, yaiku wong Mesir kang dadi rakyate Fir'aun.
• لَسَاحِرٌ (lasaahirun): pancen tukang sihir.
• عَلِيمٌ ('aliimun): kang pinter banget, kang jembar kawruhe, ing kene tegese pinter banget babagan sihir.

2) Katrangané ayat:

Nalika Nabi Musa 'alaihissalam ngatonake mukjizat saka Gusti Allah ing ngarepe Fir'aun lan para panggedhene, yaiku tekené malih dadi ula kang gedhe lan tangane metu putih mencorong tanpa lara apa-apa, para panggedhe saka kaume Fir'aun padha ngomong marang Fir'aun lan marang wong akeh: "Wong iki (Nabi Musa) pancen tukang sihir kang pinter banget, kang jembar kawruhe babagan sihir."

Wong-wong mau ora gelem ngakoni yen iku mukjizat saka Gusti Allah. Amarga atine wis kebak gumedhe lan ora gelem percaya marang kebeneran, mula padha nganggep mukjizat mau minangka sihir wae. Padha ngomong yen Nabi Musa iku tukang sihir kang bisa ngapusi mripate wong akeh, nganti wong-wong padha mbayangake yen teken iku dadi ula, lan barang kang sejatine ora kaya mangkono dadi katon kaya mangkono. Wong-wong mau nganggep Nabi Musa pinter banget lan trampil ing babagan sihir.

Pancen, para panggedhe mau ngomong mangkono marang Fir'aun supaya Fir'aun lan rakyate padha wedi lan sengit marang Nabi Musa, lan supaya ora ana kang gelem nuruti dakwahe Nabi Musa. Iki minangka wujud saka kesombongan lan pambalelane wong-wong kafir marang kebeneran kang wis cetha banget.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Kebeneran ora bisa ditolak mung amarga ati ora gelem nampa. Para panggedhene Fir'aun weruh mukjizat kang cetha banget, nanging amarga gumedhe lan wedi kelangan kalungguhane, mula padha mbantah lan nganggep sihir. Iki mulangake marang kita supaya aja ngetutake hawa nepsu lan gumedhe, nanging kudu mbukak ati marang kebeneran.
• Mukjizat iku saka Gusti Allah, dudu sihir. Sihir iku ora bisa ngowahi barang kang sejati, mung ngapusi pandeleng wae. Dene mukjizat iku owah-owahan kang sejati saka kersane Gusti Allah. Iki nuduhake yen kekuwatane Gusti Allah iku tanpa wates.
• Wong kang pinter lan jembar kawruhe kudu digunakake kanggo kebeneran. Para panggedhe mau ngakoni yen Nabi Musa iku pinter banget, nanging malah dianggep tukang sihir. Kita kudu ngerti yen kapinteran iku peparing saka Gusti Allah, lan kudu digunakake kanggo ngabdi marang Gusti Allah, dudu kanggo nglawan kebeneran.
• Dadi wong kang sabar lan tabah ing dalan dakwah. Nabi Musa 'alaihissalam ora kendho dakwahe sanajan dianggep tukang sihir dening wong-wong. Iki mulangake marang kita supaya sabar lan tabah nalika nyebarake kebeneran, sanajan ana kang nglawan lan nyalahake kita.
• Iman iku peparing saka Gusti Allah. Sanajan wis cetha mukjizate, wong-wong kafir tetep ora gelem percaya. Iki nuduhake yen iman iku hidayah saka Gusti Allah, lan kita kudu tansah ndonga supaya diparingi iman kang kuwat lan tetep ing dalan kang bener.
• Islam iku agama kang ngajeni akal lan bukti. Qur'an nyritakake kedadeyan iki supaya kita bisa mikir lan njupuk piwulang, yen kebeneran iku cetha, lan wong kang nolak kebeneran iku mesthi ana alesane kang ora bisa ditampa, yaiku gumedhe lan hawa nepsu.