ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 109

የቃላት ማብራሪያ፦

• አል-መለእ፦ የሕዝቡ መኳንንት፣ መሪዎችና ታላላቆች።
• ሰሐር፦ ድግምት፣ ዓይንን የሚያታልል ድርጊት።
• ዐሊም፦ በድግምት ጥበብ የተካነ፣ በዚህ ጥበብ ሰፊ እውቀት ያለው።

የአንቀጹ ትርጉም፦

የፈርዖን ሕዝብ መኳንንትና ታላላቆች የሙሳ (ዐ.ሰ) ተአምራትን ሲመለከቱ ከዚያ በኋላ እንዲህ አሉ፦ “ይህ ሰው በድግምት ጥበብ በሚገባ የተካነ ጠንቋይ እንጂ ሌላ አይደለም።” ይህን ያሉት በትሩ ወደ እውነተኛ እባብ ሲለወጥ፣ እጁም ያለ ምንም የበሽታ ምክንያት ነጭ ሆኖ ሲወጣ በዓይናቸው ሲመለከቱ ነው። እነሱ ግን ይህ ከአላህ የተሰጠ እውነተኛ ተአምር መሆኑን ሳያስተውሉ፣ የሙሳን ተአምራት ከሰው ዓይን የሚሰውር የድግምት ጥበብ አድርገው በመቁጠር ክዱ። እነሱ ሙሳን “በድግምት ጥበብ ሰፊ እውቀት ያለው ጠንቋይ” በማለት ገለጹት።

ከአንቀጹ የሚገኙ ትምህርቶች፦

1. የእውነት ተአምራት ቢታዩም፣ ልቦች በኩራትና በስህተት ሲሸፈኑ ሰዎች እውነቱን ከሐሰት መለየት ያቅታቸዋል።
2. የፈርዖን መኳንንት ተአምራቱን ለማስተባበል ሲሞክሩ “ጠንቋይ ነው” የሚል ስም ሰጡት፤ ይህም እውነትን በሐሰት ለመሸፈን የሚደረግ ሙከራ ነው።
3. አላህ ለነቢያቱ የሚሰጣቸው ተአምራት ከሰው ኃይልና ከድግምት በላይ መሆናቸውን የሚያሳይ ትምህርት አለው።
4. ሰዎች እውነቱን በአድልዎ ልብ ሳይሆን በንጹሕ ልብ እንዲቀበሉ ያሳስባል።
5. በዚህ ዓለም የእውነት ጠላቶች ብዙ ቢሆኑም፣ የአላህ እውነት በመጨረሻ ይረ