سورت اعراف — آیت 121

1. د کلمو معناوې:

• «آمَنَّا»: مونږ ایمان راوړ.
• «بِرَبِّ الْعَالَمِينَ»: د ټولو نړیو (مخلوقاتو) رب (پالونکي) ته.

1. د آیت تفسیر:

کله چې حضرت موسیٰ علیه السلام خپله امسا وغورځوله او هغه د جادوګرانو ټول جادو تېر کړ، نو جادوګرانو په خپله سترګو د حق څرګندوالی ولید او پوه شول چې دا جادو نه دی، بلکې د الله تعالی معجزه ده. دوی په همدې شیبه کې د فرعون له وېرې پرته په زړه راښکونکي او ثابت قدمۍ سره اعلان وکړ: «مونږ د ټولو نړیو په رب ایمان راوړ» — یعنې د هغه ذات په ربوبیت اقرار وکړ چې ټول مخلوقات، اسمانونه، ځمکه او هر څه یې پیدا کړي او پالنه یې کوي. دوی د فرعون د ربوبیت ادعا رد کړه او په ښکاره توګه یې د الله تعالی پر یووالي او ربوبیت ګواهي ورکړه. دا ایمان د زړه له کومي و، نه یوازې د ژبې اقرار، ځکه چې دوی په همدې شیبه کې د فرعون د غضب او سزا له خطر سره مخامخ وو، خو بیا هم یې حق ونه پټ کړ.

1. ګټې او عبرتونه:

• حق ته د رسېدو لپاره باید انسان له تعصب او تقلید څخه لاس واخلي؛ جادوګرانو د فرعون له دربار سره تړاو درلود، خو کله یې چې حق ولید، سمدلاسه یې ومنه.
• ایمان باید د زړه له کومي وي، نه یوازې په ظاهري توګه؛ جادوګرانو په سختو شرایطو کې خپل ایمان څرګند کړ، چې د صداقت نښه ده.
• د الله تعالی ربوبیت ټول مخلوقات رانغاړي، او دا د مسلمان عقیدې بنسټ دی چې یوازې هغه د نړۍ پالونکی او مدیر دی.
• د حق په لاره کې باید له ملامتیا او وېرې څخه تېر شو؛ جادوګرانو د فرعون له سخت غضب سره سره حق ونه پټ کړ، چې دا زموږ لپاره لوی درس دی.