ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 121

የቃላት ትርጉም፦

• (آمَنَّا) — አመንን፣ እምነት አደረግን።
• (رَبِّ الْعَالَمِينَ) — የዓለማት ሁሉ ጌታ፣ የፍጡራን ሁሉ ፈጣሪና አስተዳዳሪ።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፦

ጥበበኞቹ (ሰሕራዎቹ) የሙሳን በትር በተአምር ድንበር ላይ እንደ እባብ ተለውጣ የፈርዖንን ጥበብ ሁሉ ስትውጥ ባዩ ጊዜ፣ ይህ የሰው ጥበብ ሳይሆን የአላህ ተአምር መሆኑን በእርግጠኝነት ተረዱ። በዚያን ጊዜም ልባቸው በእምነት ተነቃቅቶ፣ ወዲያውኑ ለፈርዖን ፊት ሳይፈሩ እና ሳያመነቱ፣ “በዓለማት ሁሉ ጌታ አመንን” አሉ። ይኸውም የሰማያትንና የምድርን፣ የሰዎችንና የመላዕክትን፣ የሁሉም ፍጡራን ፈጣሪና ጌታ የሆነውን አላህን ብቻውን አመንን ማለታቸው ነው። ይህ እምነታቸው ከፍርድ በታች የተደበቀ ሳይሆን፣ በፈርዖን ፊት በግልጽ የተናገሩት እና የፈርዖንን ቁጣ የተጋፈጡበት ጽኑ እምነት ነበር። ከዚህ በፊት በፈርዖን አምላክነት ያምኑ የነበሩት እነዚህ ሰዎች፣ እውነቱ ሲገለጥላቸው ወዲያውኑ ፈጣሪያቸውን አወቁና የፈርዖንን ትዕቢት ትተው ወደ አላህ ተመለሱ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. እውነት ሲገለጥ ሰው ወዲያውኑ ሊቀበለው ይገባል፤ ማመንታት ወይም ማዘግየት የለበትም። ጥበበኞቹ እውነቱን ባወቁ ጊዜ ወዲያውኑ አመኑ።
2. እውነተኛ እምነት ሰውን ከፍርድና ከሥልጣን ፍርሃት ነጻ ያደርገዋል፤ ለአላህ ብቻ እንዲገዛ ያነሳሳዋል።
3. አላህ ልቦችን ይከፍታል፤ ለእውነት ፈላጊዎች መንገዱን ያመቻቻል፤ እነዚህ ጥበበኞች በአንድ ጊዜ ከክህደት ወደ እምነት እንደተሸጋገሩ ሁሉ።
4. የአላህ ተአምራትና ማስረጃዎች ለማንም ሰው የእምነት መንገድን ይከፍታሉ፤ ሰው ልቡን ከፍቶ ካየ ወደ እውነት ይመራል።
5. እምነት ትልቅ ደስታና ሰላም ያስገኛል፤ ምክንያቱም እነዚህ ሰዎች የፈርዖንን ማስፈራሪያ ቢሰሙም፣ በእምነታቸው ጸንተው ቆሙ።