Аль-Араф сүрөсү — Аят 121

1. Сөздөрдүн мааниси:

• قَالُوا — алар айтышты.
• آمَنَّا — биз ыйман келтирдик, ишендик.
• بِرَبِّ — Раббисине, Эгесине, тарбиялоочусуна.
• الْعَالَمِينَ — бардык жаратылгандардын, ааламдардын.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Фараондун сыйкырчылары Муса пайгамбардын (алайхис-салам) көрсөткөн улуу кереметин көргөндөн кийин, алар өздөрүнүн сыйкырчылыгынын алсыз экенин түшүнүштү. Алар Мусанын алып келгени чыныгы акыйкат экенин моюнга алып, бардык жаратылгандардын Раббисине, башкача айтканда, бүткүл ааламды жаратып, башкарып турган Аллах Таалага ыйман келтиргендиктерин жарыя кылышты. Алар Фараондун коркунучуна карабастан, жалган кудайлардан баш тартып, жалгыз Аллахка бет бурушту. Бул алардын жүрөктөрүндөгү ыймандын чындыгын жана бекемдигин көрсөтөт.

1. Алынган пайдалар:

• Акыйкат ачык-айкын болгондо, ага моюн сунуу — акылмандыктын белгиси. Сыйкырчылар өздөрүнүн жалган жолун таштап, чындыкка бет бурушту.
• Ыйман жүрөккө орногондо, адам дүйнөлүк коркунучтарга, басымдарга жана зордук-зомбулукка карабастан, акыйкаттан тайбайт.
• Аллах Таала бардык ааламдардын Раббиси, демек, Ал жалгыз сыйынууга татыктуу. Бул аят бизди жалгыз Аллахка ыйман келтирүүгө жана Ага гана ибадат кылууга чакырат.
• Ыйманга келүү үчүн адамдын насабы, кесиби же өткөн жашоосу тоскоол болбошу керек. Сыйкырчылар мурда жалган жолдо болушса да, акыйкатты көргөндө ыйман келтиришти.
• Ыйман — бул жүрөктүн иши, ал сырткы көрүнүштөн же кысымдан эмес, ички ишенимден келип чыгат.