Аль-Араф сүрәсе — Аять 121

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «آمَنَّا» — без иман китердек, ышандык.
• «رَبِّ الْعَالَمِينَ» — барлык галәмнәрнең, бөтен мәхлукатларның Раббысы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә безгә сихерчеләрнең хәлен сөйли. Муса галәйһиссәлам белән Фиргавеннең сихерчеләре арасындагы бәйге вакытында, Аллаһының кодрәте белән Мусаның таягы аждаһага әверелеп, аларның барлык сихерләрен йотып бетергәч, сихерчеләр бу могҗизаның гади кеше эше түгел, ә чын Аллаһы тарафыннан булганын аңладылар. Аларның күңелләрендә иман нуры балкыды һәм алар, бердәнбер, үзләренең элеккеге ялгыш юлларыннан баш тартып, ихлас күңелдән әйттеләр: «Без барлык галәмнәрнең Раббысына иман китердек!» Бу сүзләр аларның Фиргавеннән курыкмыйча, ачыктан-ачык, батырлык белән әйткән иман шәһадәтләре иде. Алар инде Фиргавеннең ялган илаһлыгын кире кагып, чын Илаһның — бөтен дөньяны, күкләрне, җирне һәм андагы барлык нәрсәләрне тәрбия итүче, идарә итүче Аллаһының үзе икәнен таныдылар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Хакыйкатьне тану өчен кешегә могҗизалар күрү генә түгел, ә ихлас күңел һәм ачык акыл кирәк. Сихерчеләр хакны күргәч, аны танудан оялмадылар.
2. Иман китерү — кешенең тормышында иң зур үзгәреш. Ул кешене куркудан, ялганнан һәм золымнан азат итә.
3. Дөньядагы барлык нәрсәләрнең Раббысы — бер генә Аллаһы Тәгалә. Аңа иман итү — кешене бөтен галәм белән бәйли торган изге мөнәсәбәт.
4. Хак юлны тапкан кеше өчен дөньяви куркынычлар, байлык яки абруй югалтулар бернинди киртә түгел. Сихерчеләр Фиргавеннең ачуыннан курыкмадылар, чөнки аларның йөрәкләрендә Аллаһы мәхәббәте һәм иман ныклыгы урнашты.