Sura Al-A'raf — Werset 122

Znaczenie słów:

• رَبّ (rabb) — Pan, Władca, Ten, który wychowuje, opiekuje się i zarządza.
• مُوسَىٰ (Musa) — Mojżesz, prorok Allaha.
• هَارُونَ (Harun) — Aaron, brat Mojżesza, również prorok.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

W tym fragmencie czarownicy, którzy wcześniej sprzeciwiali się Mojżeszowi, po ujrzeniu cudu i prawdy, upadli na twarze, oddając pokłon Allahowi. W odpowiedzi na gniewne pytanie faraona: „Czy uwierzyliście w niego, zanim ja wam pozwoliłem?” — oni odpowiedzieli, wyznając swoją wiarę w Pana Mojżesza i Aarona. W ten sposób podkreślili, że prawdziwym Panem, godnym czci i uwielbienia, jest wyłącznie Allah — Ten, który posłał Mojżesza i Aarona z jasnymi znakami. On jest Stwórcą i Władcą wszystkiego, i tylko Jemu należy się oddawanie czci, a nie faraonowi, który sam siebie ogłaszał bogiem. Ich wyznanie było jednoznaczne: to Allah jest Panem proroków, a wszelkie inne bóstwa są fałszywe.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Prawda objawia się tym, którzy szczerze jej szukają — czarownicy, którzy przyszli walczyć z Mojżeszem, stali się wierzącymi, gdy ujrzeli jasny dowód od Allaha.
2. Pokora wobec prawdy jest cechą ludzi szlachetnych — nie wstydzili się przyznać do błędu i oddać pokłon Allahowi.
3. Wiara w Allaha daje siłę do przeciwstawienia się tyranii — czarownicy nie ulękli się groźby faraona, bo znaleźli oparcie w Panu.
4. Allah jest Panem wszystkich proroków i ludzi — Jego władza obejmuje wszystko, a żaden człowiek nie może się z Nim równać.
5. Ten werset uczy nas, że prawdziwa wielkość należy się wyłącznie Allahowi, a oddawanie czci komukolwiek innemu jest niesprawiedliwością i błędem.