සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 122

වදන්හි අර්ථ:

• رَبّ (රබ්බ්): හිමිකරු, පාලකයා, පෝෂණය කරන්නා, ගෝවින්දයා.
• مُوسَىٰ (මූසා): අල්ලාහ්ගේ ශ්රේෂ්ඨ නබිවරයෙකි.
• هَارُونَ (හාරූන්): මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගේ සහෝදරයා සහ නබිවරයෙකි.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම වදන යනු, ඊජිප්තුවේ ෆිර්අවුන් (පාරාවෝ) ඉදිරියේ සිටි මන්තරකරුවන්, සත්‍යය හඳුනාගෙන ඇදහිල්ලට පැමිණි අවස්ථාවේදී පැවසූ ප්‍රකාශයේ කොටසකි. ඔවුන් ෆිර්අවුන්ගේ තර්ජනයට බිය නොවී, තමන් නමස්කාර කරන්නේ කාටද යන්න පැහැදිලි කරමින් මෙසේ පැවසූහ: "ඔහු මූසා සහ හාරූන්ගේ හිමිකරුය." එනම්, ඔවුන් නමස්කාර කරන්නේ මූසා සහ හාරූන් (අලයිහිමුස්සලාම්) යැවූ, ඔවුන්ව පෝෂණය කරන, ඔවුන්ගේ පාලකයා වන අල්ලාහ්ට පමණි. මෙමගින් ඔවුන් ප්‍රකාශ කළේ, නමස්කාරයට සුදුසු වන්නේ අල්ලාහ් පමණක් බවත්, ෆිර්අවුන් වැනි මිනිසුන් හෝ වෙනත් දෙවිවරුන් නමස්කාරයට සුදුසු නොවන බවත්ය. මෙය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ සත්‍යතාවය සහ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඔවුන්ගේ පූර්ණ භක්තිය ප්‍රකාශ කරන අතර, ෆිර්අවුන්ගේ බලයට සහ තර්ජනවලට ඔවුන් බිය නොවූ බව ද පෙන්නුම් කරයි.

උපදේශන සහ පාඩම්:

• සත්‍යය හඳුනාගත් විට, ඕනෑම බලවතෙකුගේ තර්ජනයක් නොතකා එය ප්‍රකාශ කිරීමට ධෛර්යවන්ත විය යුතුය. මන්තරකරුවන් ෆිර්අවුන්ගේ බලය මැද ඔහුට අභියෝග කරමින් සත්‍යය පැවසූහ.
• නමස්කාරය සහ යටත් වීම අල්ලාහ්ට පමණක් විය යුතුය. කිසිදු මිනිසෙකුට, පාලකයෙකුට හෝ වෙනත් කිසිවෙකුට එය හිමි නොවේ.
• නබිවරුන්ව ගෞරවයෙන් සිහි කිරීම සහ ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ තෝරාගත් පණිවිඩකරුවන් ලෙස පිළිගැනීම ඇදහිල්ලේ කොටසකි.
• අල්ලාහ්ගේ බලය සහ පාලනය සියල්ලටම වඩා ඉහළය. ඔහු තම නබිවරුන්ව ආරක්ෂා කරන අතර, සත්‍යය අනුගමනය කරන්නන්ට උපකාර කරයි.