اعراف سۈرىسى — ئايەت 122

بۇ ئايەت ئىچىدىكى لۇغەت مەنىسى:

• رَبِّ: پەرۋەردىگار، تەربىيە قىلغۇچى، ئىگە.
• مُوسَىٰ: مۇسا ئەلەيھىسسالام، ئىسرائىل ئەۋلادىدىن چىققان ئۇلۇغ پەيغەمبەر.
• هَارُونَ: ھارۇن ئەلەيھىسسالام، مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ قېرىندىشى ۋە ياردەمچى پەيغەمبىرى.

ئىزاھات:

بۇ ئايەت ئىلگىرىكى ئايەتلەر بىلەن بىرلىكتە ئوقۇلغاندا، پىرئەۋننىڭ سېھىرگەرلىرىنىڭ ئىمانغا كەلگەن چاغدىكى ئېيتقان سۆزلىرىنىڭ بىر قىسمىدۇر. ئۇلار مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ كۆرسەتكەن مۆجىزىسىنى كۆرۈپ، ھەقىقەتنى تونۇپ، پىرئەۋننىڭ «مەن سىلەرنىڭ ئەڭ ئۇلۇغ پەرۋەردىگارىڭلار» دېگەن دەۋاسىنى رەت قىلىپ، پەقەت مۇسا ۋە ھارۇن ئەلەيھىسسالاملارنىڭ پەرۋەردىگارى بولغان ئاللاھ تائالاغا ئىمان كەلتۈردى.

ئۇلار: «بىز مۇسا ۋە ھارۇننىڭ پەرۋەردىگارىغا ئىمان كەلتۈردۇق» دېدى. يەنى ئۇلار پىرئەۋننىڭ «مەن سىلەرنىڭ رەببىڭلار» دېگەن دەۋاسىغا رەددىيە بېرىپ، ھەقىقىي پەرۋەردىگار پەقەت مۇسا ۋە ھارۇن ئەلەيھىسسالاملارنىڭ رەببى بولغان ئاللاھ تائالا ئىكەنلىكىنى ئېلان قىلدى. ئۇلار بۇ سۆز بىلەن ئاللاھ تائالانىڭ بىرلىكىنى، ئۇنىڭلا ئىبادەتكە لايىق ئىكەنلىكىنى، پىرئەۋن ۋە باشقا يالغان مەبۇدلارنىڭ ھېچقانداق ئىلاھلىق ھوقۇقى يوقلۇقىنى ئوتتۇرىغا قويدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەتنى تونۇغان كىشى ھېچقانداق زوراۋانلىق ۋە تەھدىتكە قارىماي، ئۇنى ئېلان قىلىشى كېرەك. سېھىرگەرلەر ئەسلىدە پىرئەۋننىڭ ھوقۇقى ئاستىدا ياشاۋاتقان، ئۇنىڭدىن ئىنئام ئالغان كىشىلەر ئىدى. ئەمما ئۇلار ھەقىقەتنى كۆرگەندە، پىرئەۋننىڭ ھەيۋىسى ۋە ئەزابلىرىدىن قورقماي، ئىماننى تاللىدى. بۇ ئۇلارنىڭ قەلبىنىڭ روشەنلىكىنى ۋە ئىماننىڭ قەلبلىرىگە قانداق يېتىپ بارىدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

ئاللاھ تائالا ھەر بىر ئىنساننى ھىدايەت نۇرى بىلەن يورۇتسۇن، ھەقىقەتنى كۆرۈپ، ئۇنى قوبۇل قىلىش تەۋپىقىنى ئاتا قىلسۇن. بىز ھەمىشە پەرۋەردىگارىمىزنىڭ بىرلىكىنى ئېتىراپ قىلىپ، پەقەت ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشىمىز كېرەك. ئىمان نۇرى قەلبىمىزنى يورۇتۇپ، ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشىمىزنى ئاللاھ تائالادىن سورايمىز.