Аль-Араф сүресі — Аят 122

1. Сөздердің мағынасы:

• رَبِّ — Раббы, Жаратушы, Ие, тәрбиелеуші.
• مُوسَىٰ — Мұса (ғ.с.), Аллаһтың пайғамбары.
• هَارُونَ — Һарон (ғ.с.), Мұсаның ағасы әрі пайғамбары.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят сиқыршылардың перғауынға берген жауабының жалғасы. Олар перғауынның «Мені мойындадыңдар ма?» деген сұрағына: «Біз әлемдердің Раббысына, Мұса мен Һаронның Раббысына иман келтірдік» деп жауап берді. Яғни олар перғауынды емес, Мұса мен Һаронның Раббысын — Аллаһты — өздерінің жалғыз Иесі әрі Құдайы деп мойындады. Мұса мен Һарон — Аллаһтың елшілері, ал олардың Раббысы — барлық нәрсені жаратқан, әлемдердің Иесі. Осылайша сиқыршылар бұрын сенген перғауынның «құдайлығынан» бас тартып, тек Аллаһқа ғана құлшылық етуге бет бұрды. Олар перғауынның қорқытуына қарамастан, шынайы сенімдерін ашық жариялады. Бұл — иманның күші мен шынайылықтың үлгісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Шынайы сенім қорқытуға бағынбайды: Сиқыршылар перғауынның өліммен қорқытқанына қарамастан, имандарынан таймады. Бұл — иманның шынайы болғанда адамды қорықпайтындығын көрсетеді.
• Аллаһ — жалғыз Раббы: Барлық пайғамбарлардың да, барлық адамдардың да Раббысы — бір Аллаһ. Оған серік қосуға болмайды.
• Тәубе мен иман кез келген адамға ашық: Бұрын сиқырмен айналысқан адамдар да шынайы иманға келе алды. Бұл — Аллаһтың рақымының кеңдігін көрсетеді.
• Пайғамбарларды құрметтеу: Мұса мен Һаронның есімдерінің бірге аталуы — олардың Аллаһ алдындағы жоғары мәртебесін білдіреді.
• Ислам — бәріне ортақ жол: Сиқыршылар сияқты қарапайым адамдар да, пайғамбарлар да бір Аллаһқа сенеді. Ислам — адамзаттың барлығына арналған тура жол.