Surja El-A'raf — Ajet 140

Kuptimet e fjalëve:

• Ebgîkum: Të kërkoj për ju, të zgjedh për ju.
• Ilâhen: Zot që adhurohet.
• Faddalekum: Ju dalloi, ju ngriti lart.

Tefsiri i ajetit:

Kur Musai pa popullin e tij duke adhuruar viçin, ai i qortoi ata me fjalë të ashpra, duke i pyetur: "A mos vallë po kërkoni që unë t'ju gjej një zot tjetër përveç Allahut, që ta adhuroni në vend të Tij?" Kjo ishte një pyetje që shprehte habinë dhe qortimin e thellë, sepse si mund të kërkohet zot tjetër përveç Atij që i krijoi dhe i mbushi me të mira?

Allahu i Madhëruar i kishte ngritur ata mbi të gjithë njerëzit e kohës së tyre, duke u dhënë atyre nderime të mëdha: dërgoi te ata profetë të shumtë, i shpëtoi nga robëria e faraonit, i bëri dëshmitarë të mrekullive të mëdha, i fundosi armiqtë e tyre në det dhe u dha atyre tokën dhe begatitë e saj. Pas gjithë këtyre dhuntive, si mund t'i kthejnë shpinën Allahut dhe të kërkojnë zota të tjerë prej guri e metali?

Musai donte t'u bënte me dije se kërkesa e tij për t'u zgjedhur një zot tjetër do të ishte mohim i plotë i mirësive të Allahut dhe injorancë e madhe, sepse Ai që i krijoi dhe i begatoi është i vetmi që meriton adhurim.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Mirënjohja ndaj Allahut: Njeriu duhet t'i njohë mirësitë e Allahut dhe t'i përdorë ato për t'iu afruar Atij, e jo për t'u larguar nga rruga e Tij.
2. Liria nga adhurimi i të tjerëve: Adhurimi i vetëm Allahut është shenjë e lirisë së vërtetë, sepse ai që adhuron Allahun nuk përulet para askujt tjetër.
3. Qortimi i të padrejtëve: Detyra e udhëheqësve të drejtë është të qortojnë popullin e tyre kur ata devijojnë nga rruga e drejtë, me urtësi dhe butësi.
4. Vlera e popullit të drejtë: Allahu i nderon njerëzit me mirësitë e Tij kur ata janë të devotshëm, prandaj duhet ta ruajmë këtë nder duke qëndruar në rrugën e Tij.
5. Mësim nga historia: Historia e Musait dhe popullit të tij na mëson se njeriu është i dobët dhe harron shpejt mirësitë, prandaj duhet të kujtojmë vazhdimisht bekimet e Allahut dhe të ruhemi nga mashtrimet e shejtanit.