سوره اعراف — آیه 140

معانی کلمات:

• «أَبْغِیکُمْ»: برای شما بجویم و بخواهم.
• «إِلَٰهًا»: معبودی که شایسته پرستش باشد.
• «فَضَّلَکُمْ»: شما را برتری داد و برگزید.

تفسیر آیه:

حضرت موسی علیه السلام در پاسخ به درخواست نابجای قوم خود که از او خواستند معبودی غیر از خدا برایشان تعیین کند، با تعجب و سرزنش فرمود: «آیا غیر از خدا را برای شما به عنوان معبود بجویم؟» این در حالی است که خداوند متعال شما را بر تمام جهانیانِ زمان خود برتری داده است. او شما را با فرستادن پیامبران بسیار، نجات از چنگال فرعون، شکافتن دریا، عذاب دشمنانتان و نزول آیات و معجزات بزرگ، بر سایر مردمِ آن دوران فضیلت بخشید. پس چگونه سزاوار است که معبودی غیر از او را برگزینید و نعمتهای بیکرانش را نادیده بگیرید؟ این سخن موسی علیه السلام در حقیقت اعتراضی آمیخته با شگفتی و توبیخ بود، زیرا قومی که چنین الطاف الهی را دیده بودند، نباید به فکر شرک و بتپرستی میافتادند.

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای الهی بر انسان، او را در برابر خداوند مسئول میسازد و شایسته نیست که در برابر چنین احسانی، کفران نعمت کند.
• رهبران الهی در برابر خواستههای نادرست امت، با صراحت و قاطعیت ایستادگی میکنند و از حق دفاع مینمایند.
• برتری و فضیلت واقعی تنها از آنِ خداست و اوست که هر که را بخواهد بر دیگران برتری میدهد؛ بنابراین سزاوار است انسان تنها او را بپرستد و از غیر او روی گرداند.
• این آیه درس توحید و پرهیز از هرگونه شرک را به ما میآموزد و نشان میدهد که حتی در سختترین شرایط، نباید از یاد خدا غافل شد و به دنبال معبودهای دروغین رفت.