Suurah Al-A'raaf — Aayad 191

Macnaha Erayada:

• Ayyushrikoon: Ma waxay la wadaajinayaan (cibaadada)...
• Maa laa yakhluqu shay'an: Wax aan abuuri karin waxba.
• Wahum yukhlaquun: Iyaga laftooda waa la abuuraa (waa kuwo la abuuray).

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku eedeeyaa mushrikiinta su'aal dagaal leh oo ay ku caddaynayso jaahilnimadooda, isagoo ku leh: Ma waxay la wadaajinayaan cibaadada Allaah wax aan abuuri karin waxba, oo iyaga laftooda ah kuwo la abuuray? Haddaba sidee bay u caabudi karaan wax aan abuurin, isla markaana laftoodu ay u baahan yihiin abuure? Wax kasta oo la abuuro waa u baahan yahay abuure, mana mudna cibaadada. Sanamyadan iyo shayaadiinta ay caabudaan waa uun makhluuqaad ay sameeyeen dad, ama waa shayaadiin la abuuray, sidaas darteed ma aha kuwo mudan in la caabudo, waayo cibaadada waxay u qalantaa oo kaliya Kan abuuray wax kasta, kana yaqaan waxa ku jira laabaha, isaguna uun Allaah Subxaanahu watacaalaa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Caddaynta tawxiidka: Aayaddu waxay muujinaysaa in cibaadadu ay u qalanto oo kaliya Allaah, maadaama Isagu uun yahay abuuraha wax kasta, isla markaana aan lahayn shariig.
2. Caqligu wuxuu ku hanuuniyaa rumaynta Allaah: Qof kasta oo caqli fayow leh wuxuu gartaa in la caabudo mid wax abuura, ma aha wax la abuuray. Tan waxay ku tusinaysaa in Islaamku yahay diin caqli gal ah.
3. Digniinta ka shirkka: Aayaddu waxay u digaysaa dadka inay ka fogaadaan shirkka, waayo waa dulmi weyn oo ku dhaca nafta qofka, isla markaana yareeya qiimaha caqliga.
4. Naxariista Allaah: Allaah wuxuu u soo dejiyey aayaddan si uu u toosiyo dadka oo uga saaro jahilnimada, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo daryeelkiisa ku aaddan makhluuqaadka.
5. Tawakkulka keliya Allaah: Marka qofku garto in cibaadada ay u qalanto oo kaliya Allaah, wuxuu ku xidhaa qalbigiisa Isaga, isagoo isku halleynaya keliya, oo ka fogeysanaya wax kasta oo la caabudo oo aan faa'iido karin.