സൂറ അൽ-അഅ്റാഫ് — ആയത്ത് 67

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* സഫാഹ: ഭോഷത്തം, ബുദ്ധിഭ്രമം, വിവേകശൂന്യത.

* റസൂൽ: ദൂതൻ, സന്ദേശവാഹകൻ.

* റബ്ബുൽ ആലമീൻ: സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവ്.

തഫ്സീർ (വ്യാഖ്യാനം):

തന്റെ ജനത അദ്ദേഹത്തെ ഭോഷനെന്നും ബുദ്ധിശൂന്യനെന്നും വിളിച്ചപ്പോൾ, നബി ഹൂദ് (അ) അവരോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ ജനങ്ങളേ! എന്നിൽ യാതൊരു ഭോഷത്തവും ബുദ്ധിഭ്രമവും ഇല്ല. ഞാൻ പറയുന്നത് പൂർണ്ണ ബോധത്തോടെയും വിവേകത്തോടെയുമാണ്. എന്നാൽ ഞാൻ സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹു അയച്ച ദൂതനാണ്. എന്റെ പ്രബോധനം എന്റെ സ്വന്തം ഭാവനയോ ഭ്രാന്തോ അല്ല; മറിച്ച്, ലോകരക്ഷിതാവിൽ നിന്നുള്ള ദിവ്യസന്ദേശമാണ്. അതിനാൽ എന്റെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾ ഗൗരവത്തോടെ കേൾക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യണം."

പാഠങ്ങൾ (ഫലങ്ങൾ):

1. സത്യപ്രബോധകർ എത്രത്തോളം അപവാദങ്ങൾ നേരിട്ടാലും അവർ ക്ഷമയോടെയും വിവേകത്തോടെയും മറുപടി നൽകണം. അവരുടെ ലക്ഷ്യം സത്യം എത്തിക്കുക മാത്രമാണ്.
2. സത്യസന്ധരായ പ്രബോധകരുടെ ജീവിതം പരിശുദ്ധവും ഉത്തമ മാതൃകയുമാണ്. അവർക്കെതിരെ ഉയർത്തുന്ന ആരോപണങ്ങൾ അടിസ്ഥാനരഹിതമാണ്.
3. ദൈവദൂതന്മാരുടെ ദൗത്യം മനുഷ്യരുടെ നന്മയ്ക്കും മാർഗദർശനത്തിനും വേണ്ടിയാണ്. അവരെ ധിക്കരിക്കുക എന്നാൽ സ്വന്തം നാശത്തിന് വഴിയൊരുക്കുകയാണ്.
4. സത്യം സ്വീകരിക്കാൻ വിവേകവും വിനയവും ആവശ്യമാണ്. സത്യപ്രബോധനത്തെ ഭോഷത്തമായി തള്ളിക്കളയുന്നത് അജ്ഞതയുടെ ലക്ഷണമാണ്.