ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 67

የቃላት ፍች፡-

• ሰፋሃ (ሳፋህ) — የአእምሮ ጉድለት፣ ቂልነት፣ ትዕቢተኛ እና አላሳቢ መሆን።
• ረሱል — መልእክተኛ፣ ከአላህ የተላከ።
• ረብብል-ዓለሚን — የፍጥረታት ሁሉ ጌታ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ሁድ (ዐለይሂ ሰላም) ለሕዝቦቹ መልስ ሲሰጡ እንዲህ አሉ፡- «ሕዝቦቼ ሆይ! በእኔ ላይ ሰፋህነት (የአእምሮ ጉድለት ወይም ቂልነት) የለም። እኔ ከንቱ ነገር የምናገር ወይም የማታምት ሰው አይደለሁም። ነገር ግን እኔ ከፍጥረታት ሁሉ ጌታ ከአላህ የተላክሁ መልእክተኛ ነኝ።»

ይህን ያሉት ሕዝቦቹ «አንተ በሰፋህነት (በቂልነት) ውስጥ ነህ» ብለው ሲከሷቸው ለመመለስ ነው። ሁድ (ዐለይሂ ሰላም) ግን ንጹሕ መሆናቸውን አረጋግጠዋል፤ የሚሰብኩት ነገር ከራሳቸው ወይም ከአእምሮ ማነስ የመጣ እንዳልሆነ ገለጹ፤ ይልቁንም ከአላህ ዘንድ የተላከ መልእክት መሆኑን አብራሩ። ይህም የነብያት ሁሉ መንገድ ነው፤ እነርሱ ከራሳቸው አይናገሩም፤ ነገር ግን ከአላህ የተላከውን ብቻ ያደርሳሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የነብያት ጥሪ ከአእምሮ ማነስ ወይም ከጠላትነት የመነጨ አይደለም፤ ይልቁንም ከአላህ ትእዛዝ የተነሳ ነው።
2. የእውነት ጠባቂዎች በሙሉ ንጹሕ አእምሮ እና ግልጽ አመለካከት ያላቸው መሆን አለባቸው።
3. ደግ ሰዎች በሌሎች ላይ በሚደርስባቸው ውንጀላ አይበሳጩም፤ ይልቁንም በእርጋታ እውነቱን ያብራራሉ።
4. ነብያት ሁሉ ከአላህ የተላኩ እንጂ ከራሳቸው የፈጠሩት ሃይማኖት አይደለም፤ ይህም የእምነታችን መሠረት ነው።
5. በሰዎች ላይ የሚደርስ ትችት እውነትን ከመናገር እንዳያግደን መጠንቀቅ አለብን፤ ሁድ (ዐለይሂ ሰላም) በሕዝቦቻቸው ተቃውሞ ፊት እውነቱን ለመናገር አልፈሩም።