සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 67

වචනවල අර්ථ:

• سَفَاهَةٌ (සෆාහාත්): බුද්ධි දෝෂය, අඥානකම, උමතුකම හෝ අස්ථාවර මානසික තත්ත්වය.
• رَسُولٌ (රසූල්): දූතයා, පණිවිඩකරු.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (රබ්බිල් ආලමීන්): සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති.

අර්ථ විවරණය:

නබි හූද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තම ජනතාව විසින් ඔහුව උමතු යැයි හෝ බුද්ධි දෝෂ සහිත යැයි චෝදනා කිරීමට එරෙහිව පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ පැවසූහ: “මාගේ ජනතාවනි! මා තුළ කිසිදු උමතුකමක් හෝ බුද්ධි දෝෂයක් නොමැත. එසේම මම නපුරු අදහස් හෝ අසත්ය ප්‍රකාශ කරන කෙනෙකු නොවෙමි. එහෙත්, මම සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති වන අල්ලාහ් විසින් ඔබ වෙත එවන ලද දූතයෙකි. මා ඔබට ගෙන ආ දූත පණිවිඩය සත්‍යයකි. එය මාගේම ප්‍රකාශයක් නොව, මැවුම්කරුගේ ආඥාවකි. මාගේ ක්‍රියාකාරකම් සහ ප්‍රකාශයන් මනා බුද්ධියෙන් හා ඥානයෙන් පිරිපුන් ඒවාය. එබැවින් ඔබ මාගේ වචන ප්‍රතික්ෂේප නොකර, ඒවා ගැන කල්පනා කර බලන්න.”

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. සත්‍යය ප්‍රකාශ කරන විට අපහාස හා චෝදනාවලට මුහුණ දීමට සිදුවිය හැකි බව මෙමගින් අපට වැටහේ. නබිවරුන්ට පවා එවැනි චෝදනා එල්ල විය. එබැවින් අපි ඉවසීමෙන් හා ධෛර්යයෙන් සත්‍යය ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
2. ප්‍රඥාව හා බුද්ධිය යනු අල්ලාහ්ගේ දූත පණිවිඩය පිළිගැනීමට බාධාවක් නොවේ. එයට හේතුව, සත්‍ය දූත පණිවිඩය බුද්ධියට හා ඥානයට එකඟ වන බැවිනි.
3. නබිවරුන්ගේ උත්තරීතර චරිතය හා ප්‍රඥාවන්ත බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. ඔවුන් චෝදනාවලට ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ ඉවසීමෙන් හා පැහැදිලි බවින් යුතුවය.
4. අල්ලාහ්ගේ දූතයන් ලෙස පත් කරනු ලබන්නේ උත්තම චරිතයෙන් හා පරිපූර්ණ බුද්ධියෙන් යුත් පුද්ගලයන්ය. එබැවින් ඔවුන්ගේ පණිවිඩය විශ්වාස කිරීම අපගේ යුතුකමකි.
5. අල්ලාහ් සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති බවත්, ඔහුගේ දූත පණිවිඩය සියලු මනුෂ්‍ය වර්ගයාට මග පෙන්වීමක් බවත් මෙමගින් අපට වැටහේ. එබැවින් අප එම පණිවිඩයට අනුගත වීම අපගේ සාර්ථකත්වයට මග පාදයි.