Surat An-Nazi'at — Ayat 44

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مُنتَهَاهَا (muntahāhā): pungkasane, watese, utawa panggonan pungkasan saka sawijining perkara. Ing kene tegese: pungkasane kawruh bab kedadeyane dina kiamat iku mung ana ing ngarsane Allah.
• إِلَىٰ رَبِّكَ (ilā rabbika): marang Pangeranmu, yaiku Allah SWT.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo pitakone wong-wong musyrik marang Nabi Muhammad SAW bab kapan kedadeyane dina kiamat. Padha takon kanthi cara ngece lan ngece-ngrece. Mula Allah paring wangsulan: perkara pungkasane kawruh bab dina kiamat iku ora ana ing tangane Nabi, ora ana ing tangane sapa wae, nanging mung ana ing ngarsane Pangeranmu, yaiku Allah SWT piyambak. Mung Allah kang ngerti kapan persisé dina kiamat iku bakal kelakon. Ora ana malaikat, ora ana nabi, ora ana manungsa siji wae kang bisa ngerti utawa nemtokake wektune. Dadi tugase Nabi Muhammad SAW lan para da'i iku mung ngelingake lan nggegirisi wong-wong kang padha wedi marang dina kiamat, supaya padha nyiyapake awake dhewe. Dene bab wektu kedadeyane, iku kabeh wis kasrahake marang Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora kepengin banget ngerti perkara-perkara ghaib kang mung Allah kang ngerti, kayata wektu kiamat. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni wates kawruh manungsa.
• Kita dielingake supaya tansah siyap-siyaga lan ora nglalekake dina kiamat, amarga mung Allah kang ngerti kapan kelakone.
• Ayat iki uga nuduhake yen Nabi Muhammad SAW iku mung manungsa biasa kang ora ngerti perkara ghaib, mula iki dadi bukti yen dheweke pancen nabi kang bener, amarga dheweke jujur ngakoni yen ora ngerti bab kiamat lan nyerahake kabeh marang Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih cedhak marang Allah, amarga kita ngakoni yen mung Allah kang Maha Ngerti samubarang, lan kita dadi luwih semangat nindakake amal saleh minangka bekal ngadhepi dina kiamat.