சூரா அபஸ — வசனம் 3

சொற்பொருள்:

• وَمَا يُدْرِيكَ – உமக்கு எது அறிவிக்கும்? (அதாவது, உமக்கு எது தெரியப்படுத்தும்?)
• لَعَلَّهُ – அவர் (ஒருவேளை) – இங்கே எதிர்பார்ப்பு/சாத்தியத்தைக் குறிக்கிறது.
• يَزَّكَّى – தூய்மையடைவார், பாவங்களிலிருந்து சுத்தமாவார், நன்மையில் வளர்ச்சியடைவார்.

விளக்கம்:

நபியே! இந்தக் குருடரான (அப்துல்லாஹ் இப்னு உம்மி மக்தூம்) மனிதரின் உண்மையான நிலையை உமக்கு அறிவிப்பது எது? அவர் உம்மிடம் கேள்விகள் கேட்டு, உமது போதனைகளைச் செவியேற்றதன் மூலம், அவரது ஆன்மா தூய்மையடையலாம்; பாவங்களிலிருந்து அவர் மன்னிப்புப் பெறலாம்; அல்லது அவரது இதயம் நல்லுபதேசத்தால் பயனடைந்து, இன்னும் அதிகமான நல்லறிவும், தீமையை விட்டு விலகும் உணர்வும் அவருக்கு ஏற்படலாம். இது ஒரு பெரிய நன்மையாகும். ஆகவே, அவரைப் புறக்கணித்து, பெரியவர்களிடம் திரும்புவது சரியானதல்ல. ஏனெனில், யாருடைய இதயம் இறைவனை நோக்கி திறந்திருக்கிறதோ, அவரே உண்மையான நன்மைக்குரியவர்; செல்வமோ, அந்தஸ்தோ இறைவனிடம் மதிப்பைத் தராது.

பயன்கள் (சிந்தனைகள்):

1. மனிதர்களை அவர்களின் நிலைக்கேற்ப மதிப்பிட வேண்டும்: செல்வம், அந்தஸ்து, குடும்பப் பின்னணி ஆகியவை அல்ல; ஒருவரின் இதயத்தின் தூய்மையும், இறைவனை நாடும் ஆர்வமுமே அவருக்கு மதிப்பைத் தருகின்றன.
2. ஞானத்தைத் தேடுபவர்களுக்கு முன்னுரிமை: அறிவைத் தேடி வருபவர்களை, எவ்வளவு எளியவர்களாக இருந்தாலும், மரியாதையுடன் வரவேற்க வேண்டும். அவர்களின் வருகை ஒரு பெரும் பாக்கியம்.
3. தூய்மைக்கான வாய்ப்பை இழக்கக் கூடாது: ஒவ்வொரு நல்லுபதேசமும், ஒவ்வொரு கேள்வியும் ஒருவரின் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் வாய்ப்பாகும். அதைப் புறக்கணிப்பது இழப்பே.
4. இறைவனின் வழிகாட்டுதல் மனித எண்ணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது: மனிதர்கள் வெளித்தோற்றத்தால் மதிப்பிடுகிறார்கள்; ஆனால் இறைவன் இதயங்களில் இருப்பதை அறிவான். ஒரு எளிய மனிதரின் இதயத்தில் பெரும் ஞானம் மலரலாம்.
5. தாழ்மையும் பணிவும்: இந்த வசனம் நபியவர்களுக்கு (ஸல்) ஒரு மென்மையான திருத்தமாக இருந்தது. இது நம் அனைவருக்கும் பாடம்: யாரையும் அவமதிக்கக் கூடாது; ஒவ்வொருவரிடமும் நல்லதை எதிர்பார்க்கலாம்.