Surah Ash-Shams — Aya 14

Ma'anar Kalmomi:

• فَعَقَرُوهَا: Sun yanke ƙafafun rakumar, wato sun kashe ta.
• فَدَمْدَمَ: Ya rufe su da azaba, ya kuma hallaka su gaba ɗaya.
• فَسَوَّاهَا: Ya daidaita azabar a kansu duka, ba wanda ya tsira.

Tafsirin Ayar:

Bayan da mutanen Samud suka ƙaryata annabinsu Salihu game da rakumar da Allah ya aiko musu a matsayin mu'ujiza, sai mafi shaƙawa a cikinsu ya tashi ya kashe rakumar, alhali kuwa sauran sun yarda da aikinsa, don haka dukansu suka zama masu laifi. Sai Ubangijinsu ya saukar da azaba mai tsanani a kansu saboda zunubinsu, ya rufe su da hallaka wadda ta ƙare da su gaba ɗaya, ba wanda ya tsira daga cikinsu. Azabar ta same su duka daidai, babu bambanci tsakanin masu ƙarfi da masu rauni, domin dukansu sun yarda da kisan rakumar.

Fa'idodin Darasi:

1. Nuna cewa Allah Mai iko ne Mai tsananta azaba ga masu laifi, kuma ba ya tsoron sakamakon hukuncinsa.
2. Ƙarfafa wa'azi ga al'umma cewa rashin bin manzannin Allah yana kawo hallaka, kuma dole ne a yi gaggawar tuba kafin azaba ta sauka.
3. Nuna cewa yarda da zunubi da yin shi da hannu ɗaya ne a wajen Allah, don haka kowa yana da alhakin aikatawa ko yarda da rashin biyayya.
4. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana kare annabinsa da masu bi, amma yana azabtar da masu ƙaryatawa da masu girman kai.