சூரா அத்-துஹா — வசனம் 6

சொற்பொருள்:

• يَتِيمًا (யதீமன்): தந்தை இறந்து விட்ட நிலையில் உள்ள அநாதைக் குழந்தை.
• فَآوَىٰ (ஃப ஆவா): பாதுகாப்பான இடத்தில் தங்க வைத்தார், அரவணைத்துக் கொண்டார்.

விளக்கம்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அளித்த மகத்தான அருட்கொடைகளை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் தாயின் வயிற்றில் இருக்கும் போதே தந்தை அப்துல்லாஹ் இறந்து விட்டார். இவ்வாறு அவர்கள் அநாதையாகப் பிறந்தார்கள். ஆனால் அல்லாஹ் அவர்களை அநாதையாக விட்டு விடவில்லை. அவர்களின் தாத்தா அப்துல் முத்தலிப் அவர்களை அன்புடன் அரவணைத்து பாதுகாத்தார். பின்னர் தாத்தா இறந்த பிறகு, அவர்களின் பெரிய தந்தை அபூதாலிப் அவர்களை மிகுந்த அன்புடனும் பரிவுடனும் பாதுகாத்து வளர்த்தார். இவ்வாறு அல்லாஹ் அவர்களுக்கு பாதுகாப்பான இடத்தையும், அரவணைக்கும் மனிதர்களையும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தான். அநாதையாக இருந்த அவர்களை அல்லாஹ் தன் அருளால் காப்பாற்றி, சமுதாயத்தில் உயர்ந்த இடத்தை அளித்தான்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ் தன் நபியை அநாதையாக விடவில்லை என்பது போல, அநாதைகளையும் திக்கற்றவர்களையும் அல்லாஹ் என்றென்றும் கைவிட மாட்டான் என்பதை இந்த வசனம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. இது அநாதைகளுக்கு நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் அளிக்கிறது.
2. அநாதைகளை பராமரிப்பதும், அவர்களுக்கு பாதுகாப்பான இடத்தை ஏற்படுத்துவதும் மகத்தான நற்செயலாகும். நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
3. வாழ்க்கையில் கடினமான சூழ்நிலைகள் வந்தாலும், அல்லாஹ்வின் உதவி எப்போதும் நம்முடன் இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கையை இந்த வசனம் வலுப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு சிரமத்திற்குப் பின்னரும் அல்லாஹ் நிவாரணத்தை அளிக்கிறான்.
4. அநாதைக் குழந்தைகளை அன்புடன் அரவணைப்பவர்களுக்கு சொர்க்கத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இடம் கிடைக்கும் என்பது இஸ்லாத்தின் போதனை. இது முஸ்லிம்களை அநாதை பராமரிப்பில் ஈடுபட தூண்டுகிறது.
5. துன்பங்களும் சோதனைகளும் ஒரு மனிதனை பலவீனப்படுத்துவதில்லை; மாறாக அவற்றை பொறுமையுடன் சகித்து அல்லாஹ்வை நம்பினால், அல்லாஹ் உயர்ந்த நிலையை அளிப்பான் என்பதற்கு நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கையே சான்றாகும்.