Ад-Духа сүрәсе — Аять 6

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әләм йәҗидкә — Ул сине тапмадымы?
• йәтим — атасыз, әтисе вафат булган бала.
• фәәәүә — сыендырды, карамагына алды, иминлек бирде.

Аять тәфсире:

Әйә, Аллаһ сине, ий Мухәммәд галәйһиссәлам, әүвәлдә атасыз ятим итеп тапмадымы? Әтиең Абдуллаһ син дөньяга килгәнче үк яки бик кечкенә чагыңда вафат булган иде. Шуннан соң Аллаһ сиңа сыену урыны бирде: әүвәл бабаң Габделмотталиб сине үз канаты астына алды һәм зур итагать белән тәрбияләде. Ул вафат булгач, абыең Әбү Талиб сине үз йортына алды һәм сине һәрьяклап яклап, үз балаларыннан да артык кадерләп үстерде. Шулай итеп, Аллаһ сине ятимлектә дә караучысыз калдырмады, сиңа мәрхәмәтле туганнарны ярдәмче итеп бирде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үзенең изге колларына һәрвакыт ярдәм итә, аларны авыр хәлдә дә караучысыз калдырмый.
• Ятимнәргә карау, аларны сыендыру — бөек изге гамәл, һәм Аллаһ моны үзе дә үрнәк итеп күрсәткән.
• Кеше башына төшкән авырлыклар, сынаулар — Аллаһның рәхмәтенә һәм ярдәменә ирешү юлы булырга мөмкин.
• Әгәр Аллаһ үз рәсүлен ятимлектән коткарып, аңа иң яхшы тәрбия биргән булса, без дә ятимнәргә һәм ярдәмгә мохтаҗларга шәфкатьле булырга тиешбез.