ซูเราะฮฺ อัด-ดุฮา — อายะฮฺ 6

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَتِيمًا (ยะตีม): หมายถึง เด็กที่บิดาจากไปแล้ว ยังเล็กอยู่
• فَآوَى (ฟะอาวา): ให้ที่พักพิง ดูแลเอาใจใส่ ให้ความอบอุ่นและความปลอดภัย

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงเตือนให้ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นึกถึงพระคุณของพระองค์ที่มีต่อท่าน กล่าวคือ พระองค์ทรงพบท่านในสภาพที่กำพร้าบิดา เนื่องจากบิดาของท่านคือท่านอับดุลลอฮ์ได้เสียชีวิตไปก่อนที่ท่านจะถือกำเนิด หรือหลังจากนั้นไม่นาน พระองค์จึงทรงให้ที่พักพิงแก่ท่าน โดยทรงทำให้ท่านอาบูฏอลิบ ลุงของท่าน ให้การดูแลและปกป้องท่านเป็นอย่างดี และก่อนหน้านั้นท่านอับดุลมุฏฏอลิบ ปู่ของท่าน ก็ได้ให้ความรักและทะนุถนอมท่านเป็นพิเศษยิ่งกว่าลูกหลานคนอื่นๆ

การที่อัลลอฮ์ทรงเอ่ยถึงความจริงข้อนี้ ก็เพื่อปลอบประโลมใจท่านนบี หลังจากที่ท่านได้รับความทุกข์ใจจากการที่วะฮีย์หยุดลงชั่วระยะหนึ่ง และเพื่อยืนยันว่าอัลลอฮ์มิได้ทรงละทิ้งท่าน และจะไม่ทรงละทิ้งท่าน เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงดูแลท่านมาตั้งแต่ยังเล็กในยามที่ท่านไร้ที่พึ่ง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การระลึกถึงพระคุณของอัลลอฮ์ที่มีต่อเราในอดีต เป็นหนทางที่ทำให้หัวใจสงบและมั่นใจว่าอัลลอฮ์จะไม่ทรงทอดทิ้งเราในปัจจุบันและอนาคต
2. อัลลอฮ์ทรงดูแลผู้ที่อ่อนแอและไร้ที่พึ่ง พระองค์ทรงเป็นผู้คุ้มครองที่ดีที่สุด ดังนั้นผู้ที่ประสบความยากลำบากหรือรู้สึกโดดเดี่ยว จงมั่นใจในความช่วยเหลือของอัลลอฮ์
3. การที่อัลลอฮ์ทรงเลี้ยงดูท่านนบีจากภาวะกำพร้าให้กลายเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ แสดงให้เห็นว่าสภาพความเป็นอยู่หรือฐานะทางสังคมในตอนต้นมิได้เป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จ หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์
4. บทเรียนสำหรับสังคมมุสลิมในการให้ความสำคัญกับการดูแลเด็กกำพร้า ให้ที่พักพิงและความอบอุ่นแก่พวกเขา เช่นที่อัลลอฮ์ทรงปฏิบัติต่อท่านนบีของพระองค์