Surah An-Nahl — Aya 77

Ma’anonin Kalmomi:

• Ghayb: Duk wani abu da yake ɓoye, wanda halittu ba su da ilmi a kai.
• Lamhatul-basar: Kiftawar ido da sauri, wato kallon da yake da saurin gaske.

Tafsirin Ayar:

Duk ilmin abubuwan da suka ɓoye a cikin sammai da ƙasa, Allah ne kaɗai ya ke da shi, ba wani halitta ba. Babu wani daga cikin halittunsa da ya san gaibu, face abin da Allah Ya sanar da shi. Kuma al’amarin tashin kiyama game da saurin zuwanta idan Allah Ya so, ba wani abu ba face kamar kiftawar ido da sauri, ko ma ya fi haka kusanci. Wato idan Allah Ya yi nufin ta auku, sai kawai ta auku nan take, ba tare da wani jinkiri ba. Domin Allah Mai ikon yi ne a kan kowane abu, babu abin da ya buwaye Shi, idan Ya yi nufin wani abu, kawai Ya ce masa: “Ka kasance,” sai ya kasance.

Wannan ayar ta zo ne a kan tambayar da aka yi wa Manzon Allah (SAW) game da lokacin tashin kiyama, domin Allah Ya sanar da cewa ilmin sa yana wurin Shi ne kaɗai, kuma zuwanta yana da sauri fiye da yadda mutane ke tsammani.

Fa’idojin Darasi:

1. Imani da cewa Allah Shi kaɗai ne Ya san gaibu, wanda hakan yake tsarkake imaninmu daga shirka, kuma yana sa mu dogara ga Allah a cikin dukkan al’amuranmu.
2. Tashin kiyama tana zuwa ne da sauri, don haka ya kamata mu shirya dominta kullum, kada mu yi kasala ko jinkiri a cikin ayyukan ibada da kyawawan ayyuka.
3. Ikon Allah bai iyakance ga wani abu ba, wanda hakan yake ƙarfafa mana bege a cikin rahamar Allah, kuma yana sa mu ƙara tsoron Allah da kuma bin umarninsa.
4. Wannan ayar tana kwantar da hankalin muminai, domin sun san cewa duk abin da Allah Ya yi alkawari, zai cika nan take idan Ya so, babu abin da zai hana Shi.