Suurah Al-Israa — Aayad 103

Macnaha ereyada:

• يَسْتَفِزَّهُم: inuu ka bixiyo oo ka saaro dhulkii ay joogeen, isagoo ku cidhiidhin iyo ku xanaajin.
• فَأَغْرَقْنَاهُ: markaas waxaannu maanshaynay (qarqinnay) isaga iyo intii raacday.

Tafsiirka:

Ka dib markii Fircoon iyo qoomkiisii diideen xaqiiqdii ay ula timid Muuse (CS), wuxuu Fircoon go’aansaday inuu Muuse iyo Banii Israa'iil ku cidhiidhiyo dhulkii Masar, isagoo doonaya inuu ka saaro oo ka bixiyo dhulkaas. Markaas ayaa Allaah uga aarsaday Muuse iyo kuwa raacay, wuxuuna ku maanshayn (qarqin) Fircoon iyo intii la jirtay oo dhan, si wada jir ah, baddii ay ku qarqmeen. Taas waxay ahayd ciqaab ka timid Allaah oo ku dhacday Fircoon iyo askartiisii, kaddib markii ay ku madax adaygeen xaqa oo ay rabeen inay xumeeyaan nabiga Ilaahay.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Allaah waa gargaarihii runta ah ee u gargaara ambiyadiisa iyo kuwa xaqa raaca, isagoon ka tagayn cadowgooda ciqaab la’aan.
2. Dulmiga iyo kibirka waxay leeyihiin cawaaqib xun, sida ku dhacday Fircoon oo isla weynaa oo xaqa diiday, markaasna Allaah hoos u dhigay.
3. Mu’minku waa inuu ku kalsoonaadaa Allaah oo uu ogaado in guusha ugu dambaysa ay tahay tii kuwa xaqa raaca, xataa haddii ay dib u dhacdo.
4. Aayadani waxay ku bishaaraynaysaa mu’minka in Allaah uusan ka tegi doonin cadowgiisa, wuxuuna u xafidi doonaa diintiisa iyo kuwa ku tiirsan.