سوره اسراء — آیه 49

معانی کلمات:

• رُفاتاً: به معنای استخوانهای خرد و پودر شده است؛ یعنی آنچه از استخوانها پس از گذشت زمان طولانی و پوسیدگی باقی میماند و به خاک نزدیک میشود.
• لَمَبْعُوثُونَ: قطعاً برانگیختهشدگان؛ یعنی دوباره زندهشدگان در روز قیامت.
• خَلْقًا جَدِيدًا: آفرینشی نو و تازه؛ یعنی با بدنی جدید و حیاتی دوباره.

تفسیر آیه:

مشرکان منکر معاد، با حالتی از تعجب و انکار و استبعاد گفتند: «آیا وقتی ما مردیم و استخوانهایمان پوسید و خرد و پودر شد و به خاک تبدیل گردید، واقعاً دوباره زنده میشویم و آفرینشی تازه پیدا میکنیم؟» آنها این امر را محال و غیرممکن میپنداشتند و با این سخن، رستاخیز را به تمسخر میگرفتند. در حقیقت، آنان از قدرت بیپایان خداوند غافل بودند و نمیدانستند که خدایی که نخستین بار آنان را از هیچ آفرید، به یقین قادر است بار دیگر آنان را پس از پوسیدگی کامل، حیات بخشد و آفرینشی نو به آنان دهد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که ایمان به معاد و روز رستاخیز، ریشه در ایمان به قدرت بیپایان خداوند دارد؛ خدایی که آفرینش نخستین را انجام داده، بر بازآفرینی نیز تواناست.
• انکار معاد، ریشه در غفلت از قدرت خدا و تکیه بر عقل محدود بشری دارد؛ در حالی که عقل سلیم، امکان بازآفرینی را برای خالق هستی کاملاً ممکن میداند.
• این آیه انسان را به تفکر در آفرینش نخستین دعوت میکند؛ اگر خداوند توانست ما را از نطفهای ناچیز بیافریند، پس بازگرداندن ما پس از مرگ نیز برای او آسان است.
• یاد معاد، انسان را به زندگی پرهیزگارانه و مسئولیتپذیر دعوت میکند و او را از غرق شدن در لذتهای زودگذر دنیوی بازمیدارد.