Suurah Al-Israa — Aayad 49

Macnada Erayada:

• Cifamo (عِظَامًا): Lafo.
• Rufaatan (رُفَاتًا): Buro iyo jajab noqday, waxaana loola jeedaa lafta jajabtay oo noqotay boodh iyo dhul.

Tafsiirka:

Mushrikiinta (gaalada) ayaa isagoo yaabban oo beeninaya soo bixinta (Qiyaamada) yidhi: "Ma markaan dhimanno oo lafo noqonno, oo jajab iyo buruqdii noqonno, ma waxaa nala soo nooleyn doonaa abuurid cusub oo kale?" Waxay u arkeen arrintan wax suurtagal ah oo aad u fog, waxayna u maleeyeen inay tahay wax aan dhici karin. Waxayna ku qiyaaseen qudrada Eebbe oo wax walba kara, iyagoo ku eexanaya caqligooda xaddidan, waxayna ku xukuntay inay tahay wax macquul ah, iyagoon ogayn in Eebbe markuu wax abuuro uu yahay kan ugu horeeyay uu ku soo celin karo.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Awoodda Eebbe way ka dhammaan tahay, mana jiro wax ku cusub oo ku adag, abuurista dadka mar labaad waxay u fudud tahay sida abuuristii ugu horreysay, haddaba qiyaasidda awoodda Eebbe ee caqliga dadka waa khalad.
2. Caqliga dadka waa xaddidan yahay, mana garan karo waxa ka dambeeya xuduudda aqoontiisa, sidaas darteed waa inuu u hogaansamo wixii Eebbe ku warramay, xitaa haddii aysan caqligu gaari karin.
3. Rumaynta soo bixinta waxay ku xidhan tahay nolosha dambe, waxayna dadka ku boorrinaysaa inay sameeyaan wanaag oo ay ka fogaadaan xumaan, maxaa yeelay waxay ogyihiin inay la kulmi doonaan Eebbe oo ay ka xisaabin doonaan camalkooda.
4. Qur'aanka Karim wuxuu uga jawaabayaa su'aalaha iyo shakiga gaalada si cad oo mug leh, isagoo muujinaya fasaadda caqligooda iyo xaddidaadda aqoontooda, taasoo muujinaysa in Qur'aanku uu yahay kitaabka runta ah ee Eebbe soo dejiyay.