සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 96

වචනවල අර්ථ:

• زُبَرَ الْحَدِيدِ: යකඩ කුට්ටි හෙවත් යකඩ කැබලි.
• الصَّدَفَيْنِ: කඳු දෙකේ පැති දෙක හෙවත් කඳු දෙකේ අතරමැද අවකාශය.
• انفُخُوا: (ගින්නට) පිඹින්න.
• قِطْرًا: උණු කළ තඹ ලෝහය.

අර්ථ විවරණය:

ධුල්-කර්නයින් නබිතුමා (ඔහුට ශාන්තිය අයත් වේවා) යකඩ කුට්ටි ගෙනෙන ලෙස ජනතාවට අණ කළේය. ඔවුන් ඒවා ගෙනා විට, ඔහු ඒවා කඳු දෙක අතර තැබීය. කඳු දෙකේ පැති දෙක අතර අවකාශය සම්පූර්ණයෙන් පිරෙන තෙක් යකඩ කුට්ටි එක මත එක තබා ගොඩනැගුවේය. ඉන්පසු ඔහු සේවකයන්ට ගින්න පිඹින ලෙස අණ කළේය. ගින්න දැල්වීමෙන් යකඩ කුට්ටි සියල්ල ගිනි අඟුරු මෙන් රතු වී ගිනිදැල් බවට පත් විය. එවිට ඔහු “උණු කළ තඹ ලෝහය මා වෙත ගෙනෙන්න, එය මම මෙම රතු වූ යකඩ මත වත් කරමි” යැයි පැවසීය. එමගින් යකඩ කුට්ටි අතර ඇති හිඩැස් පිරී, ඒවා එකිනෙකට තදින් බැඳී ශක්තිමත් බිත්තියක් බවට පත් විය. මෙය යාජූජ් සහ මාජූජ් ගෝත්රිකයන්ගේ හානියෙන් ජනතාව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ගොඩනගන ලද බාධකයකි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. නායකයෙකුට තම ජනතාවගේ ආරක්ෂාව සහ යහපත සඳහා ශක්තිමත් බාධක සහ ආරක්ෂක ව්යූහ ගොඩනැගීම අවශ්ය වේ. මෙය ධුල්-කර්නයින් නබිතුමාගේ ක්රියාවෙන් පැහැදිලි වේ.
2. ඉස්ලාමය ප්රායෝගික විද්යාව සහ තාක්ෂණය දිරිමත් කරයි. යකඩ සහ තඹ ලෝහ භාවිතයෙන් ශක්තිමත් බාධකයක් තැනීම මෙයට සාක්ෂියකි.
3. අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ඇතිව මිනිසුන්ට ඉමහත් කාර්යයන් ඉටු කළ හැකිය. ධුල්-කර්නයින් නබිතුමාට ලබා දුන් බලය සහ හැකියාව මෙයට නිදසුනකි.
4. ජනතාවගේ ආරක්ෂාව සහ සාමය සඳහා වෙහෙසීම උතුම් ක්රියාවකි. ධුල්-කර්නයින් නබිතුමා කිසිදු වේතනයක් අපේක්ෂා නොකර මෙම කාර්යය ඉටු කළේය.
5. අල්ලාහ් මිනිසුන්ට විවිධ හැකියාවන් සහ දක්ෂතා ලබා දී ඇත. ඒවා ජනතාවගේ යහපත සඳහා යොදා ගැනීමට උත්සුක විය යුතුය.