سوره مریم — آيت 92

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• وَمَا يَنبَغِي: ۽ نه مناسب آهي، نه لائق آهي، نه سونهان ٿو.
• لِلرَّحْمَٰنِ: رحم ڪندڙ الله لاءِ.
• أَن يَتَّخِذَ: ته (پاڻ لاءِ) اختيار ڪري، يعني ته وٺي.
• وَلَدًا: اولاد، پٽ.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي ذات کي اولاد کان پاڪ ۽ بري قرار ڏيندي فرمايو ته رحم ڪندڙ الله لاءِ اهو نه ٿو سونهي ۽ نه ئي مناسب آهي ته هو پاڻ لاءِ ڪو اولاد وٺي. ڇو ته اولاد وٺڻ جو مطلب اهو هوندو آهي ته ڪنهن کي پنهنجي ضرورت، ڪم ۽ تسليءَ لاءِ وٺجي، ۽ اهو ڪم اهڙي ذات ئي ڪري سگهي ٿي جنهن کي ڪا کوٽ، ڪا حاجت يا ڪا ضرورت هجي. پر الله تعاليٰ هر قسم جي کوٽ ۽ حاجت کان پاڪ آهي، هو پاڻ ڪامل ۽ بي نياز آهي، سڀ کان آجو ۽ سڀ کان وڏو آهي. ان ڪري هن جي ذات لاءِ اولاد وٺڻ نه صحيح آهي ۽ نه ئي اهو هن جي شان ۾ اچي ٿو. هو پنهنجي عظمت ۽ بي نيازيءَ جي ڪري ان کان مٿانهون ۽ بلند آهي ته هن کي ڪنهن اولاد يا شريڪ جي ضرورت پوي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي ذات هر قسم جي کوٽ ۽ حاجت کان پاڪ آهي، ان ڪري اسان کي کيس اهڙي شيءِ کان پاڪ ڄاڻڻ گهرجي جيڪا هن جي شان جي خلاف هجي.
• اهو عقيدو رکڻ ته الله جو ڪو اولاد آهي، سراسر غلط ۽ هن جي عظمت جي خلاف آهي.
• الله تعاليٰ اسان جو پالڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي، هو اسان کان بي نياز آهي ۽ اسان سڀ هن جا محتاج آهيون.
• قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ پنهنجي ذات جي پاڪائي ۽ عظمت کي واضح ڪري ٿو، جيڪو اسان لاءِ توحيد ۽ صحيح عقيدي جي تعليم آهي.
• اهڙين آيتن تي غور ڪرڻ سان دل ۾ الله جي وحدانيت ۽ عظمت جو يقين وڌيڪ مضبوط ٿئي ٿو ۽ انسان کي شرڪ ۽ غلط عقيدن کان بچڻ جي رهنمائي ملي ٿي.