Məryəm surəsi — Ayə 92

Kəlmələrin mənaları:

• Yənbəği: yaraşmaz, layiq olmaz, uyğun gəlməz.
• Yəttəxiz: götürmək, övladlığa qəbul etmək, özünə uşaq qəbul etmək.
• Vələdan: övlad, uşaq.

Təfsir:

Bu mübarək ayədə Uca Allah Özünü hər cür nöqsandan uzaq tutaraq buyurur: "Rəhman olan Allaha övlad götürmək yaraşmaz və layiq deyildir." Bu, Onun uca zatına əsla uyğun gəlməyən bir işdir. Çünki övlad götürmək ehtiyac, zəiflik və tənhalıqdan qaynaqlanır. Halbuki Allah-taala bütün ehtiyaclardan uzaqdır, heç kimə möhtac deyildir, əksinə, bütün məxluqat Ona möhtacdır. O, Özü-Özünə kifayətdir, heç bir yardımçıya, yoldaşa və ya övlad sahibi olmağa ehtiyacı yoxdur. Övlad götürmək insanlara xas olan bir xüsusiyyətdir ki, onlar bununla nəsillərini davam etdirir, tənhalıqdan qurtulur və kömək alırlar. Lakin Allah-taala bütün bu ehtiyaclardan uzaqdır. O, əzəli və əbədidir, heç vaxt yox olmaz ki, övladı ilə yad edilsin. O, hər şeyi yaradandır və hər şey Onun qulu və məxluqudur. Onun üçün övlad götürmək nəinki yaraşmaz, hətta ağlın və məntiqin də qəbul etmədiyi bir iddiadır. Bu ayə, Allah haqqında yanlış düşüncələrə və batil iddialara qarşı ən gözəl cavabdır. Ey insanlar! Allahın uca zatını hər cür nöqsandan uzaq tutun, Onu layiq olduğu şəkildə vəsf edin. O, bütün məxluqatdan üstündür və heç bir şey Ona bənzəmir. Onun haqqında yalnız gözəl sözlər söyləyin və Onu ən uca sifətlərlə yad edin. Çünki O, Rəhmandır, rəhməti bütün məxluqatı əhatə etmişdir və Onun rəhməti heç bir şərt və vasitəyə ehtiyac duymur.