சூரா மர்யம் — வசனம் 92

சொற்களின் பொருள்:

• وَمَا يَنبَغِي: பொருந்தாது, தகுதியானதல்ல, இயலாது.
• لِلرَّحْمَٰنِ: அளவற்ற அருளாளனுக்கு (அல்லாஹ்வுக்கு).
• أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا: ஒரு குழந்தையை (மகனை) எடுத்துக்கொள்வது.

விளக்கம்:

அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு குழந்தையை ஏற்படுத்திக்கொள்வது பொருந்தாது; அவனுடைய மகத்துவத்திற்கும் மேன்மைக்கும் அது தகுதியானதல்ல. ஏனெனில், ஒருவர் ஒரு குழந்தையை எடுத்துக்கொள்வது என்பது அவருக்கு ஏதோ ஒரு தேவை இருப்பதையோ, துணை தேவைப்படுவதையோ, அல்லது தனிமையைப் போக்கிக்கொள்ள விரும்புவதையோ குறிக்கிறது. ஆனால் அல்லாஹ் தேவைகள் அனைத்திலிருந்தும் முற்றிலும் பரிசுத்தமானவன்; அவன் எதிலும் தேவையற்றவன், தன்னிறைவு பெற்றவன், என்றென்றும் நிலையானவன். அவனுக்கு எந்தக் குறைபாடும் இல்லை, அவனுடைய மகத்துவத்திற்கு எதுவும் ஒப்பாகாது. எனவே, அவனுக்கு ஒரு குழந்தை இருப்பதாகக் கூறுவது அவனுடைய பரிசுத்தத் தன்மைக்கு முற்றிலும் முரணானதும், அவனைப் பற்றிய மிகப்பெரிய அவதூறும் ஆகும்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தையும் பரிசுத்தத் தன்மையையும் உணர்ந்து, அவனைப் பற்றி எந்தக் குறைபாடான கருத்தும் கொள்ளாமல் இருப்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமை.
2. இந்த வசனம், அல்லாஹ்வுக்கு குழந்தை உண்டு என்று கூறும் அனைத்து தவறான நம்பிக்கைகளையும் முற்றிலும் நிராகரித்து, ஏகத்துவ நம்பிக்கையின் தூய்மையை வலியுறுத்துகிறது.
3. அல்லாஹ் எந்தத் தேவையும் இல்லாதவன் என்பதை உணரும்போது, மனிதன் தன் அனைத்துத் தேவைகளையும் அவனிடமே கேட்கக் கற்றுக்கொள்கிறான்; அவனைத் தவிர வேறு யாரிடமும் எதிர்பார்ப்பு வைக்க மாட்டான்.
4. இந்த வசனம், அல்லாஹ்வின் மீது உள்ள அன்பையும் பயபக்தியையும் அதிகரிக்கச் செய்கிறது; ஏனெனில், அவன் அளவற்ற அருளாளன் என்பதுடன், அவனுடைய மகத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும் வழிகாட்டுகிறது.
5. இது, இஸ்லாத்தின் தூய்மையான ஏகத்துவக் கொள்கையை உறுதிப்படுத்தி, மனிதர்களை இணைவைப்பிலிருந்தும் தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்தும் பாதுகாக்கிறது.