Suurah Maryam — Aayad 92

Macnaha Erayada:

• "Maa yanbaghii": Ma habboona, ma suurtowdo, mana qummana.
• "Lir-Raxmaan": Eebaha Raxmaan (ee naxariista guud leh).
• "An yattakhidha waladan": Inuu yeesho ilmo (wiil ama gabar).

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku caddaynaysaa in Eebaha Raxmaan (oo ah Eebaha naxariistiisu wax walba ka kooban tahay) uusan habboonayn, kumana suurtoonaan inuu yeesho ilmo. Sababta oo ah, qofka yeesha ilmo wuxuu u baahan yahay caawimaad, taageero, iyo wehel – taas oo ah wax Eebaha ka dheeri ah, maxaa yeelay Isagu waa ka kasta oo hodanka ah, wax walbana uu u banneeyay, kumana uu u baahna cidna. Sidoo kale, yeeshista ilmo waxay la timaaddaa isku ekaansho iyo baahi, kuwaas oo ah sifooyin Eebaha ka dheer, waayo Isagu waa kan kaliya ee aan la midka lahayn, kana nadiifsan wax kasta oo ku tilmaamaya naqsis. Sidaa darteed, dadka gaalada ah ee yiraahda Eebbe wuxuu leeyahay ilmo (sida Masiixiyiinta iyo Mushrikiinta Carabta), waxay ku hadlayaan hadal baadil ah oo aan Eebbe u habboonayn, kana yimaadda jahilnimo iyo been abuur. Eebbe waa ka nasan yahay waxay ku tilmaami waayeen, waana ka sarreeyaa inuu yeesho ilmo ama wehel.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Aayaddan waxay ina baraysaa in Eebbe ka nadiifsan yahay wax kasta oo naqsis ah, sida baahida, caawimaad-doonka, iyo yeeshista ilmo.
2. Waxay xoojinaysaa tawxiidka (aqiidada kaliya Eebbe), waxayna diiddan tahay shirkiga iyo been-abuurka ku saabsan Eebbe.
3. Waxay ina xusuusinaysaa in Eebbe yahay kan kaliya ee isku filan, wax walbana uu leeyahay, isagoon cidna u baahneyn – taas oo keentay inaannu isku halleyno Isaga oo kaliya.
4. Waxay ina tusinaysaa naxariista Eebbe (Raxmaan) iyo weynaantiisa, taas oo ina dhiirrigelinaysa inaannu caabudno oo kaliya, isla markaana ka fogaanno wax kasta oo Ilaahay ku tilmaama waxaan u qalmin.
5. Aayaddan waxay uga digaysaa dadka ku hadlaya Eebbe iyagoon cilmi lahayn, waxayna ku boorrinaysaa inaannu ku hadalno Eebbe si xushmad iyo caddaalad ah, oo ku salaysan waxyiga keliya.