Suurah Al-Baqarah — Aayad 269

Macnaha Erayada:

• Al-Hikmah: Waa garashada saxda ah ee diinta, fahanka Qur'aanka, iyo ku dhaqanka wanaagga. Waxaa kaloo loo fasiraa inay tahay nabinimo, ama cilmiga wax ku oolka ah, ama inay tahay in qofku ku hadlo xaq iyo inuu ku camal falo wanaag.
• Al-Albaab: Waa caqliga saxda ah ee iftiimay nuurka Ilaahay, kuwaas oo garan kara xaqa oo ka faa'iidaysan kara.

Tafsirka Aayadda:

Eebbe siiyay xikmadda – taas oo ah garashada saxda ah, hadal toosan, iyo camal fiican – ciddii uu doono oo ka mid ah addoomadiisa. Ruuxii la siiyo xikmadda, wuxuu helay khayr aad u badan, maxaa yeelay xikmaddu waa furaha khayrka adduun iyo aakhiraba. Haddaba cidda la siiyo xikmadda waxay ku hanuuntay jidka toosan, waxayna ku dhaqantay wixii Eebbe ka raalli ah.

Laakiin ma xusuusan karo oo ma waano qaadan karo aayadahan iyo waanooyinkan, marka laga reebo kuwa caqligoodu dhammaystiran yahay, ee iftiimay nuurka Ilaahay oo ku hanuunay hanuunkiisa. Kuwaas ayaa ah kuwa ka faa'iidaysan kara xikmadda, waxayna ku socdaan jidka toosan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Xikmadu waa deeq Ilaahay: Waxay tahay niqmad weyn oo Eebbe siiyo ciddii uu doono, sidaas darteed waa inaan Eebbe ka baryonaa inuu na siiyo xikmad.
2. Khayrka badan ee xikmadda: Qofkii la siiyo xikmadda wuxuu helay khayr aan la koobi karin, maxaa yeelay waxay u horseeddaa wanaagga adduun iyo aakhiraba.
3. Faa'iidada caqliga: Caqliga saxda ah ayaa ah midka ugu weyn ee dadka u gargaara inay fahmaan diinta Islaamka oo ay ku dhaqmaan, sidaas darteed waa inaan caqligayaga ku isticmaalnaa si fiican.
4. Dhiirigelin lagu baro cilmiga: Aayaddu waxay ku boorinaysaa dadka inay bartaan cilmiga iyo xikmadda, maxaa yeelay waa khayr weyn oo Eebbe ku mannaysto ciddii uu doono.
5. Islaamku waa diin caqli iyo faham ku dhisan: Ma aha diin lagu daydo iyada oo aan la fahmin, laakiin waa diin ku baaqaysa in la fahmo, la tafakuro, oo la garasho xaqa.