Surja Ta Ha — Ajet 67

Kuptimet e fjalëve:

• Euxhese (أَوْجَسَ): Ndjeu, fshehu në vetvete, ndjeu në zemër.
• Khifeh (خِيفَةً): Frika, druajtja.
• Musa (مُوسَىٰ): Profeti Musa, paqja qoftë mbi të.

Tefsiri i ajetit:

Kur magjistarët e Faraonit hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre, ata i magjepsën sytë e njerëzve dhe u dukën si gjarpërinj që lëviznin me shpejtësi. Profeti Musa, paqja qoftë mbi të, megjithëse ishte i dërguar i Allahut dhe kishte besim të fortë në ndihmën e Tij, si njeri që kishte natyrë njerëzore, ndjeu në zemrën e tij një frikë të fshehtë nga ajo skenë e jashtëzakonshme. Kjo frikë ishte e natyrshme dhe e ligjshme, sepse ishte frika njerëzore nga diçka e habitshme, e cila nuk bie ndesh me besimin e tij në Allahun. Allahu i Lartësuar e përmend këtë gjendje të Musait për të treguar se edhe pejgamberët janë njerëz që ndiejnë frikë, por Allahu i tyre i mbron dhe i forcon.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Frika e natyrshme njerëzore nuk është e metë, për sa kohë që njeriu nuk tërhiqet nga e vërteta dhe nuk e braktis atë që e ka urdhëruar Allahu.
2. Pejgamberët, edhe pse janë të mbrojtur nga Allahu, janë njerëz që ndiejnë frikë dhe emocione si çdo njeri tjetër, gjë që i bën ata më të afërt me ne dhe shembull për ne në durim dhe besim.
3. Allahu i Lartësuar i di gjendjet e brendshme të robërve të Tij dhe nuk i lë ata pa ndihmë kur ata i drejtohen Atij me sinqeritet.
4. Kjo na mëson se edhe në momentet më të vështira, kur duket se e keqja po fiton, besimtari duhet t'i mbështetet Allahut, sepse Ai është Ai që i kthen gjërat në favor të të drejtëve.