Та Ха сүресі — Аят 67

1. Сөздердің мағынасы:

— «فَأَوْجَسَ»: ішіне түйіп, жасырын сезім ретінде ұстады, жүрегінде білдірмей ұстады деген мағынада.

— «خِيفَةً»: қорқыныш, үрей, қауіптену сезімі.

— «مُّوسَىٰ»: Алланың пайғамбары Мұса (ғ.с.).

1. Түсіндірмесі:

Перғауынның сиқыршылары өздерінің арқандары мен таяқтарын тастаған кезде, олар сиқырдың әсерінен жыландарға айналып, жер бетінде жылжып жүргендей көрінді. Осы көріністі көрген Мұса пайғамбар (ғ.с.) жүрегінде үрей мен қорқыныш сезімін байқады. Ол бұл қорқынышты сыртқа шығармай, ішінде ұстады. Себебі ол адам баласына тән қасиетпен бұл сиқырдың өзіне қауіп төндіретінін ойлады. Алайда бұл қорқыныш оның Аллаға деген сеніміне нұқсан келтірмеді, керісінше Алла оны жеңіспен нығайтты.

1. Пайдалы қорытындылар:

— Пайғамбарлар да адам баласы ретінде табиғи сезімдерді бастан кешіреді, бірақ олардың жүрегі Аллаға сеніммен бекінген.

— Қорқыныш пен үрей адамның жүрегінде пайда болуы мүмкін, бірақ мұсылман оны Аллаға тәуекел ету арқылы жеңеді.

— Алла Тағала өз пайғамбарларын қиын сәттерде қолдап, жеңіске жеткізеді.

— Бұл оқиға Алланың құдіретінің шексіз екенін және сиқырдың Алланың әмірімен әлсіз екенін көрсетеді.

— Қиындыққа тап болғанда жүректің тыныштығын сақтап, Аллаға жалбарыну — мүміннің нағыз көрінісі.