Surah Taha — Talata 67

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَوْجَسَ – nagtago o naglihim sa kanyang sarili.
• خِيفَةً – takot o pangamba.
• مُوسَى – si Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan).

Paliwanag ng Talata:

Nang ihagis ng mga salamangkero ang kanilang mga lubid at tungkod, at dahil sa lakas ng kanilang mahika ay tila mga ahas na gumagapang ang mga ito, nakaramdam si Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan) ng matinding takot sa kanyang sarili. Hindi ito takot dahil sa kawalan ng tiwala sa pangako ng Allah, kundi likas na takot ng tao sa nakikita niyang panganib, sapagkat inakala niya na ang mga iyon ay tunay na mga ahas na tutugis sa kanya. Ang takot na ito ay isang likas na damdamin na hindi ikinababawal sa mga propeta, ngunit ito ay isang pansamantalang pangamba na agad napalitan ng katiyakan at kapayapaan nang ipahayag sa kanya ng Allah ang Kanyang tulong.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang takot ay likas sa tao, at hindi ito sumasalungat sa pananampalataya; ang mahalaga ay ang pagtitiwala sa Allah at ang paghingi ng Kanyang tulong sa gitna ng pagsubok.
2. Ang mga propeta ay mga tao ring nakararanas ng damdamin tulad natin, ngunit sila ay binibigyan ng Allah ng lakas at katiyakan sa tamang panahon.
3. Ang katiyakan sa Allah ay hindi nangangahulugang hindi makakaramdam ng pangamba; bagkus, ito ay ang pagharap sa takot nang may pag-asa sa Kanyang tulong.
4. Ang tunay na tagumpay ay hindi nakasalalay sa panlabas na lakas o bilang, kundi sa tulong ng Allah na dumarating sa Kanyang mga lingkod na matiyaga at nagtitiwala sa Kanya.