Surat Taha — Ayat 67

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَأَوْجَسَ : tegesé ndhelikake utawa nyimpen ing njero ati.
• خِيفَةً : rasa wedi utawa kuwatir.
• مُّوسَىٰ : Nabi Musa 'alaihis-salam.

1. Tafsir ayat:

Nalika Nabi Musa ngadhepi para ahli sihir Fir'aun, dheweke didhawuhi supaya nguncalake apa sing ana ing tangane dhisik. Bareng para ahli sihir mau padha nguncalake tali lan teken-tekene, kabeh mau katon kaya ula kang padha mlaku lan obah-obah. Nabi Musa banjur ngrasakake rasa wedi ing njero atine. Rasa wedi mau tuwuh amarga dheweke ndeleng kekuwatane sihir sing katon nyata, lan dheweke kuwatir yen sihir mau arep nyerang dheweke, kaya adate manungsa kang padha wedi marang bebaya. Nanging rasa wedi iki mung ana ing njero atine Nabi Musa, ora nganti katon ing rai utawa ngrusak kapercayane marang pitulungane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Rasa wedi iku sipat lumrahé manungsa, malah para nabi uga bisa ngrasakake. Mula aja rumangsa ala utawa kurang iman yen lagi wedi.
• Senajan wedi, Nabi Musa tetep ora mundur lan tetep ngandel marang Allah. Iki mulangake awake dhewe supaya aja gampang nyerah nalika ngadhepi kahanan kang angel.
• Sihir lan kekuwatan kang katon nggegirisi iku sejatine ora bisa ngluwihi kekuwatane Allah. Mula kita kudu tetep teguh lan tawakal marang Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Ngerti isining ati. Sanajan rasa wedi mung didhelikake ing njero ati, Allah tetep ngerti lan banjur paring pitulungan.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani crita-crita nyata kang bisa dadi piwulang lan panglipur kanggo urip saben dina.