සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 111

වචනාර්ථ:

• وَإِنْ أَدْرِي – මම නොදනිමි.
• فِتْنَةٌ – පරීක්ෂණයක්, අත්හදා බැලීමක්.
• مَتَاعٌ – භුක්ති විඳීම, තාවකාලික ප්රයෝජන ලැබීම.
• إِلَى حِينٍ – නියමිත කාලයක් දක්වා.

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමාණෙනි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) මෙම වදනින් පවසන්නේ තමන්ට මෙලොව දඬුවම ප්රමාද කිරීම පිළිබඳ සැබෑ දැනුම අල්ලාහ්ට පමණක් අයත් බවයි. එනම්, ඔවුන් ඉක්මන් කළ දඬුවම ප්රමාද කිරීම ඔවුන්ට පරීක්ෂණයක් විය හැකිය. එය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ ස්ථීරභාවය හෝ දුර්වලකම පරීක්ෂා කිරීමට අල්ලාහ් කරන අත්හදා බැලීමක් විය හැකිය. එසේම, එය ඔවුන්ට නියමිත කාලයක් දක්වා ලෞකික සැප සම්පත් භුක්ති විඳීමට ලැබෙන අවස්ථාවක් විය හැකිය. එහෙත් මෙම ප්රමාදය ඔවුන්ගේ පාපයන් වැඩි කරවා, අවසානයේදී ඔවුන්ට වඩාත් දැඩි දඬුවමක් ලැබීමට හේතු විය හැකිය. මෙය අල්ලාහ්ගේ ඥානවන්ත ක්රියාකාරීත්වයකි. ඔහු තම ගැටවරයාට අවස්ථාව ලබා දී, ඔහුගේ ක්රියාකලාපය බලා සිටියි. දඬුවම ප්රමාද කිරීම අනුකම්පාවක් හෝ නොසලකා හැරීමක් නොව, ඔවුන්ගේ තේරීම බැලීමට ඇති අවස්ථාවකි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

• අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්රමාද වීම ඔහුගේ ඉවසීම සහ අනුකම්පාව නිසාය. එය අපට පසුතැවිලි වීමට සහ යහමඟට ඒමට ලැබෙන අවස්ථාවක් ලෙස සැලකිය යුතුය.
• ලෞකික සැප සම්පත් තාවකාලිකය. ඒවා අපව අල්ලාහ්ගෙන් ඈත් කරනවාට වඩා, ඔහුට කෘතඥ වීමට හේතු විය යුතුය.
• නබිවරුන් පවා සියලු ගුප්ත දේවල් නොදනී. එබැවින් අපි අපගේ දැනුමේ සීමාවන් පිළිගෙන, අල්ලාහ්ගේ ඥානයට යටත් විය යුතුය.
• අල්ලාහ්ගේ පරීක්ෂණ අපගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කිරීමට ඇති අවස්ථාවන්ය. ඒවාට ඉවසීමෙන් හා ධෛර්යයෙන් මුහුණ දිය යුතුය.
• අල්ලාහ් සෑම දෙයක්ම නියමිත කාලයකට අනුව සිදු කරයි. ඔහුගේ කාල නියමය අපගේ අවබෝධයට වඩා උතුම්ය.