Surah Al-Anbiya — Aya 30

Ma'anar Kalmomin:

• "Ratqan": Wato sun kasance a haɗe, babu rabuwa tsakaninsu.
• "Fataqnāhuma": Muka raba su, muka sanya sararin sama da ƙasa.

Tafsirin Ayar:

Shin waɗanda suka kafirta ba su sani ba cewa sammai da ƙasa sun kasance a haɗe, babu wani abu da ya raba su? Babu ruwan sama daga sama, kuma babu tsiron da ke fitowa daga ƙasa. Sai Muka raba su da ikonMu, Muka sa sama ta zama bakwai, kuma ƙasa ta zama bakwai. Muka saukar da ruwan sama daga sama, Muka fitar da tsirrai daga ƙasa. Kuma Muka sanya daga ruwa dukkan abu mai rai – shi ne asalin rayuwar dukkan halitta, kamar mutum, dabba, da tsirrai. Shin bayan wannan tabbacin, ba za su yi imani ba? Ba za su gaskata abin da suke gani da idanunsu ba, su keɓe Allah da ibada?

Fa'idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana ikon Allah Mai girma, wanda ya halicci sammai da ƙasa daga babu, kuma ya raba su cikin tsari mai kyau – wannan yana ƙarfafa mu mu gaskata cewa Allah shi ne Mahalicci komai.
2. Ruwa shi ne tushen rayuwa – idan muka duba, dukkan abin da yake raye yana bukatar ruwa. Wannan yana tunatar da mu ni'imar Allah a kanmu, mu na gode masa, kuma mu kiyaye ruwa.
3. Ayar tana kira ga masu tunani su duba halittar Allah, domin idan sun yi tunani sosai, za su ga cewa duniya ba ta halitta da kanta ba, amma akwai Mahalicci mai hikima – wannan yana sa mu ƙara imani da Allah.
4. Imani ba shine kawai magana ba, amma yana bukatar tunani da lura da ayoyin Allah a cikin halitta, wanda ke sa mu ƙara kusantar Allah da yin ibada da gaskiya.