සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 30

වචනාර්ථ:

• رَتْقًا (රත්කන්): එකට මුසු වී ඇති, එක්සත් වූ දෙයක්. එනම් කිසිදු වෙන්වීමක් හෝ හිඩැසක් නොමැතිව තිබීම.
• فَفَتَقْنَاهُمَا (ෆෆතක්නාහුමා): අපි ඒ දෙක වෙන් කළෙමු. එනම් ඒවා අතර වෙන්වීමක් ඇති කළෙමු.
• رَتْقًا යනු එක්වීම හෝ ඇලී තිබීමයි. فَتْق යනු එය වෙන් කිරීමයි.

අර්ථ විවරණය:

ප්රතික්ෂේප කළවුන් මෙම භෞතික සාක්ෂි නොදකින්නේද? අහස් හා පොළොව මුලදී එකට මුසු වී තිබූ එක් ස්කන්ධයක් විය. ඒවා අතර කිසිදු වෙන්වීමක් නොතිබුණි. අහසින් වැසි නොපතිත විය. පොළොවෙන් ශාක ද නොපැන නැගුණි. පසුව අපි අපගේ බලයෙන් ඒ දෙක වෙන් කළෙමු. අහස උස් කොට පොළොවෙන් වෙන් කළෙමු. අහසින් වැසි වස්සවා පොළොවෙන් ශාක පැළ කරවීමු. එමෙන්ම ජලයෙන් සියලු සජීවී දෑ නිර්මාණය කළෙමු. ජලය සෑම ජීවියෙකුගේම ජීවිතයේ පදනමයි. සතුන් හා ශාක සියල්ල ජලයෙන් ජීවත් වේ. මෙතරම් පැහැදිලි සාක්ෂි ඉදිරියේ ඔවුන් විශ්වාස නොකරන්නේ මන්ද? ඔවුන් මෙය සිතා බලා අල්ලාහ්ව පමණක් නමස්කාර කළ යුතු නොවේද?

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ බලය හා මහිමය ගැන සිතීම ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරයි. විශ්වයේ සෑම අංශයක්ම ඔහුගේ නිර්මාණ ශක්තිය ප්රකාශ කරයි.
2. ජලය ජීවයේ මූලාශ්රයයි. ජලය නොමැතිව කිසිදු ජීවියෙකුට ජීවත් විය නොහැක. මෙය අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහයන්ගෙන් එකකි. එබැවින් අප ජලය අපතේ නොයවා ආරක්ෂා කළ යුතුය.
3. විශ්වයේ සිදුවන සෑම වෙනසක්ම අල්ලාහ්ගේ අණින් හා බලයෙන් සිදු වේ. කිසිවක් අහම්බයෙන් සිදු නොවේ.
4. ඇදහිල්ලට බුද්ධිය හා චින්තනය අවශ්ය වේ. අල්ලාහ් අපට ලබා දුන් බුද්ධිය උපයෝගී කරගෙන ඔහුගේ නිර්මාණ ගැන මෙනෙහි කිරීම ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරයි.
5. අල්ලාහ්ගේ නිර්මාණයන්හි ඇති පිළිවෙල හා සමතුලිතතාවය පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහුගේ පරිපූර්ණත්වයයි. මෙය අපගේ ජීවිතයේදී ද අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීමේ අවශ්යතාවය අපට මතක් කර දෙයි.