Surah Al-Anbiya — Aya 82

Ma’anonin Kalmomi:

• يَغُوصُونَ: suna nutsewa cikin teku don fitar da lu’ulu’u da jauhari.
• عَمَلًا دُونَ ذَٰلِكَ: wani aiki dabam da nutsewa, kamar gini da sana’o’i.
• حَافِظِينَ: masu kiyaye su, don kada su ƙi yin umurnin ko su ɓata abin da suka yi.

Fassara:

Mun sanya wa Annabi Sulaiman wasu daga cikin aljanu (shaidanu) da suke yi masa hidima, inda suke nutsewa cikin teku don fitar masa da lu’ulu’u da jauhari masu daraja, waɗanda ba su iya samu ba sai ta hanyar nutsewa mai zurfi. Haka kuma suna yin wasu ayyuka dabam da haka, kamar gina gidaje da manyan gine-gine da sauran sana’o’in da yake so. Kuma mun kiyaye su da ikonmu, don kada su ƙi yin umurninsa ko su ɓata abin da suka yi, domin su kasance masu biyayya a gare shi har sai lokacin da Allah ya ƙaddara.

Fa’idodi:

1. Wannan yana nuna girman darajar Annabi Sulaiman a wurin Allah, domin ya ba shi iko a kan wasu halittu masu ƙarfi da wayo, wanda hakan ke nuna cewa Allah yana taimakon bayinsa salihai.
2. Yana koyar da mu cewa Allah yana iya saukaka wa wanda ya so daga bayinsa abubuwa masu wuya, don haka mu dogara gare shi a cikin dukkan al’amuranmu.
3. Yana nuna cewa aiki da sana’a abu ne mai daraja, domin Allah ya ba da lada ga wanda ya yi aiki mai kyau, kamar yadda ya ba wa Annabi Sulaiman ayyukan gini da nutsewa.
4. Yana ƙarfafa mu mu yi amfani da duk wata dama da Allah ya ba mu don yin abin da zai amfani al’umma, kamar yadda aka ba wa Annabi Sulaiman damar amfani da shaidanu don ayyukan alheri.