සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 74

වචනවල අර්ථ:

* الصِّرَاطِ – ඍජු මාර්ගය, එනම් ඉස්ලාම් ධර්මය.

* لَنَاكِبُونَ – ඉන් බැහැර වන්නෝ, ඉන් මුහුණ හරවා ගන්නෝ, ඉන් අපගමනය වන්නෝ.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා අවධාරණය කරන්නේ, මරණින් මතු ජීවිතය, එනම් පුනරුත්ථාපනය, විනිශ්චය දිනය, ස්වර්ගය හා නිරය පිළිබඳ විශ්වාසය නොතබන අය, එමෙන්ම ඒ දිනය සඳහා කිසිදු සූදානමක් නොකරන අය, ඍජු මාර්ගයෙන් ඉවත්ව ගොස් අන් මාර්ගවල ගමන් කරන බවයි. ඔවුන් ඉස්ලාම් නම් වූ සත්‍ය මාර්ගයෙන් බැහැරව, අයහපත් හා වංක මාර්ගවලට යොමු වී සිටිති. එම මාර්ග ඔවුන්ව ගෙන යන්නේ නිරය දෙසටය. ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසා ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ද නිෂ්ඵල වී යයි. ඔවුන් ධර්මයේ ඍජු මාවත හඳුනා නොගන්නා අතර, එයින් ඈත් වී අන් සියලු වංක මාර්ගවල හිස ගසා යති.

පාඩම් සහ ප්‍රයෝජන:

* අන්තිම දිනය පිළිබඳ විශ්වාසය යනු මිනිසා ඍජු මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට හේතු වන ප්‍රධානතම සාධකයකි. එම විශ්වාසය ඇති තැනැත්තා තම සෑම ක්‍රියාවකදීම අල්ලාහ් ඉදිරියේ ගණන් දිය යුතු බව සිහි තබාගෙන කටයුතු කරයි.

* අන්තිම දිනය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මිනිසාව ධර්ම මාර්ගයෙන් ඉවත් කර දමන බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් එම විශ්වාසය නොමැති තැනැත්තාට යහපත් ජීවිතයක් ගත කිරීමට අපහසු වේ.

* මෙම ආයාවෙන් අපට තේරුම් ගත හැක්කේ, අල්ලාහ්ගේ ඍජු මාර්ගය එකම එක මාර්ගයක් පමණක් වන අතර, එයින් බැහැර වන සියලු මාර්ග වංක මාර්ග බවයි. එබැවින් සැබෑ සාර්ථකත්වය ලබන්නේ ඍජු මාර්ගය අනුගමනය කරන්නන් පමණි.

* අන්තිම දිනය පිළිබඳ විශ්වාසය මිනිසා තුළ වගකීමේ හැඟීම, බිය සහ බලාපොරොත්තුව ඇති කරන අතර, එය ඔහුව යහපත් ක්‍රියා කිරීමට පොළඹවයි. එමෙන්ම අයහපත් ක්‍රියාවලින් ඔහුව වළක්වයි.