සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 11

වදන්වල අර්ථ:

• قَوْمَ فِرْعَوْنَ: ෆිර්අව්න්ගේ ජනතාව (ඔහුගේ අනුගාමිකයින් සහ ඔහුගේ රාජ්‍යයේ වැසියන්).
• أَلَا يَتَّقُونَ: ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය නොවන්නේද? එනම්, ඔවුන් ඔහුගේ අණපනත් පිළිපදිමින් ඔහුගේ තහනම් කිරීම්වලින් වැළකී සිටින්නේ නැද්ද?

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා තම නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට මතක් කර දෙන්නේ, ඔහු මූසා (අලයිහිස්සලාම්) නබිතුමාට ලබා දුන් පළමු නියෝගයයි. එනම්, මූසා නබිතුමා ෆිර්අව්න්ගේ ජනතාව වෙත යා යුතු බවයි. ඔවුන් අතිශය අපරාධකාරී, සීමාව ඉක්මවූ ජනතාවක් විය. ඔවුන් අල්ලාහ්ට අකීකරු වීම, ජනතාවට පීඩා කිරීම, ඉස්රායීල් දරුවන්ට වධ හිංසා පමුණුවා ඔවුන්ගේ පිරිමි දරුවන් ඝාතනය කිරීම වැනි බරපතල අපරාධවල නිරත විය. මූසා නබිතුමා ඔවුන් වෙත ගොස් මෘදු හා කාරුණික ලෙස ප්‍රශ්න කළ යුතුය: "ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය නොවන්නේද? ඔවුන් තම කුෆ්ර් (ප්‍රතික්ෂේපය) සහ නොමඟ යාමෙන් පසුතැවිලි වී ඔහුගේ අණට කීකරු නොවන්නේද?" මෙය ඔවුන්ට අවවාද කිරීමක් සහ ඔවුන්ගේ අකීකරුකම නිසා ඔවුන් විනාශයට පත්වන බවට අනතුරු ඇඟවීමක් විය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

• අල්ලාහ්ගේ දූතයින් යවනු ලබන්නේ ජනතාවට අනතුරු අඟවා ඔවුන් අල්ලාහ්ට බිය වීමට හා කීකරු වීමට ආරාධනා කිරීමටය. මෙය සියලු නබිවරුන්ගේ මූලික පණිවිඩයයි.
• අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය වීම (තක්වා) යනු ඔහුගේ අණපනත් පිළිපැදීම සහ තහනම් කළ දෑවලින් වැළකී සිටීමයි. එය ආරක්ෂාවේ සහ සාර්ථකත්වයේ මාර්ගයයි.
• අල්ලාහ්ගේ දූතයින් ඔවුන්ගේ ආරාධනාවේදී මෘදු බව සහ කාරුණික බව අනුගමනය කරයි. ඔවුන් කටුක හා රළු වචන භාවිතා නොකරයි. මන්ද, මෘදු බව යහපතට මග පෙන්වීමට වඩාත් ඵලදායී වේ.
• බලවත් හා අපරාධකාරී පාලකයෙකු වුවද, ඔහුට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම මග හැරිය නොහැක. එබැවින් ඔහුට බිය වී අවවාද කිරීම අවශ්‍ය වේ.
• අල්ලාහ්ගේ දයාව ඉතා විශාලය. ඔහු තම නබිවරුන් යවන්නේ ජනතාව විනාශ කිරීමට නොව, ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමට සහ දඬුවමෙන් බේරා ගැනීමටය. එබැවින් ඕනෑම අවස්ථාවක පසුතැවිලි වී නිවැරදි මාර්ගයට පැමිණීමට අවස්ථාව තිබේ.