Surah Ash-Shu'ara — Aya 112

Ma’anonin Kalmomi:

• "Wa mā ʿilmi": Wato, "Ba ni da wani ilmi ko sani."
• "Bimā kānū yaʿmalūn": Wato, "Game da abin da suke aikatawa a ɓoye ko a fili."

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin annabi Nuhu a lokacin da mutanensa suka zarge shi da cewa ya tara mabiya marasa daraja, kuma suka ce waɗannan mutane ba su da wani matsayi. Sai Nuhu ya amsa musu yana cewa: "Ni ba ni da wani ilmi game da abin da suke aikatawa a cikin rayuwarsu ta sirri ko ta zahiri." Wato, ba ni da alhakin bincika ayyukansu na ɓoye, domin ni ba mai kula da su ba ne, kuma ba a umarce ni da in yi musu hisabi ba. Aikin da aka ba ni shi ne kawai in kira su zuwa ga imani da Allah, ba in yi musu bincike a kan sana'o'insu ko matsayinsu ba. Imani da aiki na ƙwarai suna cikin zuciya, kuma Allah ne kaɗai ya san abin da ke cikin zukata. Ba laifi a tara mabiya daga matalauta ko marasa ƙarfi, domin daraja a wurin Allah ita ce taƙawa, ba ta dukiya ko asali ba.

Fa'idodin da ake samu daga ayar:

1. Wajibi ne a yi wa mutane kira zuwa ga addinin Allah ba tare da nuna bambanci tsakanin masu kuɗi da matalauta ba, domin kowa yana da damar samun hidaya.
2. Ba a umurce mu da mu bincika ayyukan mutane na ɓoye ba; aikinmu shi ne mu yi kira da nasiha, kuma Allah ne zai yi hisabi a kan ayyukansu.
3. Kyawawan ayyuka da imani na gaskiya ba su dogara da matsayin zamantakewa ko sana'a ba, amma sun dogara da tsabtar zuciya da biyayya ga Allah.
4. Wannan ayar tana koya mana cewa kada mu raina talakawa ko marasa ƙarfi, domin Allah na iya sa su zama mafificin mutane a wurinsa.
5. Nuhu ya nuna mana halin tawali'u da amsa mai kyau ga masu zarginsa, ba tare da fushi ba, wanda hakan yake koya mana kyawawan ɗabi’u a cikin da’awa.