Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 50

Macnaha Erayada:

• «لَا ضَيْرَ»: Waxaa loola jeedaa “dhib iyo waxyeello naga ma gaadho”, ma aha “dhib” ama “waxyeello”.
• «مُنقَلِبُونَ»: Waxaa loola jeedaa “soo noqonayaannu” ama “ku noqonayaannu” xagga Eebahanno.

Tafsiirka Aayadda:

Markii Fircoon ku goodiyay saaxiriintii inuu gacmahooda iyo lugahooda iskutallaabta ka gooyo, oo uu ku xidho jirridda timirta, waxay ku jawaabeen iyagoo aan welwel lahayn: “Dhib iyo waxyeello naga ma gaadho waxa aad noo samaynayso, maxaa yeelay caddibaaddaadu waa mid ku dhammaan doonta adduunkan oo keliya. Annagu waxaan u noqonaynaa Eebahannoo kaliya, isagaana nagu abaalmarin doona samirkaannu ku samirnay. Waxaan rajeyneynaa inuu noo dhaafo dhambiga shirkiga iyo kufriga aan horay u samayn jirnay, maxaa yeelay waxaan nahay kuwii ugu horreeyay ee rumeeya Eebahannoo kaliya oo ka mid ah dadkaaga, waxaanna rajaynaynaa naxariistiisa iyo Jannadiisa.”

Faa'iidooyinka laga qaado Aayadda:

1. Mu'uminka runta ah wuxuu ka xoroobaa cabsida dadka iyo xooggooda, wuxuuna ku xidhaa qalbigiisa Eebe oo keliya, isagoo og in caddibaadda adduunyo ay tahay mid dhaafsiisan oo aan ahayn mid joogto ah.
2. Iimaanka wuxuu siiyaa dadka xasillooni iyo samir marka ay la kulmaan masiibooyin iyo hanjabaado, sida saaxiriintii samirkooda oo ay ku gaadheen darajo sare oo Imaan ah.
3. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa in dadku u soo noqdaan Eebe oo ay ka toobadkeenaan dhambiyadoodii, iyagoo rajeynaya dhaafistiisa iyo naxariistiisa, xitaa haddii ay ahaayeen kuwo hore uga mid ahaa dadka baadhilka ah.
4. Waxay muujinaysaa in abaalmarinta Eebe ay ka weyn tahay wax kasta oo adduunyo ah, isagoo siinaya kuwa rumeeya oo samra Jannado iyo naxariis aan dhammaanayn.