Surah As-Sajdah — Aya 17

Ma’anonin Kalmomin:

• Qurrata a’yun: Abin da idanu ke jin daɗi da shi, wato ni’ima mai ban sha’awa da farin ciki.
• Ukhfiya lahum: An ɓoye musu, wato an tanadar musu abin da bai shiga zuciyar mutum ba, kuma bai taɓa ganin irinsa ba.

Fassarar Ayar:

Babu wani rai da ya san abin da Allah Ya ɓoye wa waɗannan muminai na ni’imomi masu ban sha’awa waɗanda za su sa idanunsu su ji daɗi, zuciyarsu ta natsu, kuma su zama abin farin ciki a gare su. Wannan shi ne sakamakon ayyukan da suka aikata a duniya na kyawawan ayyuka, kamar yin imani da Allah, yin ibada, da kuma nisantar da abin da Allah Ya haramta. Wannan lada babba ne da ya wuce tunanin mutum, har ma mala’iku na kusa da annabawa da aka aiko ba su san shi ba, domin girman shi da kyautarsa.

Darussa da Fa’idodin Ayar:

1. Wannan ayar tana nuna wa muminai cewa ladan da suke jira a wurin Allah ba shi da iyaka, kuma ba wani rai da zai iya kwatanta shi, don haka ya kamata su yi aiki da himma don samun wannan babban rabo.
2. Tana ƙarfafa muminai su yi aikin alheri a ɓoye da kuma a fili, domin Allah zai saka musu da abin da ba su taɓa tsammani ba, wanda zai sa idanunsu su ji daɗi har abada.
3. Tana nuna cewa ni’imomin Aljanna ba kamar na duniya ba ne; duk abin da mutum ya gani a duniya na jin daɗi, bai kai ko kaɗan ga abin da Allah Ya ɓoye wa masu aikin alheri ba.
4. Tana sa zuciyar mumini ta natsu da yarda da Allah, domin ya san cewa ƙoƙarinsa ba zai ɓata ba, kuma Allah ba ya ɓata ladan masu kyautatawa.
5. Tana kira ga mutane su yi imani da Allah kuma su yi aikin saliha, domin su sami wannan ni’imar da ba ta ƙarewa, wadda ita ce babbar nasara a Lahira.